شمس

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

   Wash shamsi wa duhaa haa

   سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،

2. 2

   وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

   Wal qamari izaa talaa haa

   و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن [= خورشید] درآید،

3. 3

   وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

   Wannahaari izaa jallaa haa

   و سوگند به روز، هنگامی که آن [= خورشید] را روشن [و جلوه‌گر] کند،

4. 4

   وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

   Wallaili izaa yaghshaa haa

   و سوگند به شب، هنگامی که آن را بپوشانَد،

5. 5

   وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

   Wassamaaa'i wa maa banaahaa

   و سوگند به آسمان و به ذاتی که آن را بنا کرد،

6. 6

   وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

   Wal ardi wa maa tahaahaa

   و سوگند به زمین و به ذاتی که آن را گسترانید،

7. 7

   وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا

   Wa nafsinw wa maa sawwaahaa

   و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،

8. 8

   فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

   Fa-alhamahaa fujoorahaa wa taqwaahaa

   سپس نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را [به او] الهام کرد.

9. 9

   قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

   Qad aflaha man zakkaahaa

   بی‌تردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار می‌شود.

10. 10

    وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

    Wa qad khaaba man dassaahaa

    و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار می‌شود.

11. 11

    كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

    Kazzabat Samoodu bi taghwaahaaa

    [قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبرشان را] تکذیب کردند،

12. 12

    إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

    Izim ba'asa ashqaahaa

    آنگاه که بدکارترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.

13. 13

    فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا

    Faqaala lahum Rasoolul laahi naaqatal laahi wa suqiyaahaa

    پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «ماده‌شترِ الله و [نوبت] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».

14. 14

    فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

    Fakazzaboohu fa'aqaroohaa fadamdama 'alaihim Rabbuhum bizambihim fasaw waahaa

    [ولی آنان] او را تکذیب کردند و آن [ماده‌شتر] را کشتند؛ پس پروردگار آنان به سبب گناهانشان بر سرشان عذاب آورد و همگی آنان را با خاک یکسان کرد

15. 15

    وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا

    Wa laa yakhaafu'uqbaahaa

    و [الله] از سرانجام آن [کار،] بیم ندارد.

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com