بلد

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ

   Laaa uqsimu bihaazal balad

   سوگند به این شهر [مکه].

2. 2

   وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ

   Wa anta hillum bihaazal balad

   در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]

3. 3

   وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ

   Wa waalidinw wa maa walad

   و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.

4. 4

   لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ

   Laqad khalaqnal insaana fee kabad

   یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواری‌های دنیوی] آفریدیم.

5. 5

   أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ

   Ayahsabu al-lai yaqdira 'alaihi ahad

   آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟

6. 6

   يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا

   Yaqoolu ahlaktu maalal lubadaa

   می‌گوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کرده‌ام».

7. 7

   أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

   Ayahsabu al lam yarahooo ahad

   آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟

8. 8

   أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ

   Alam naj'al lahoo 'aynayn

   آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟

9. 9

   وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ

   Wa lisaananw wa shafatayn

   و یک زبان و دو لب؟

10. 10

    وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ

    Wa hadaynaahun najdayn

    و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.

11. 11

    فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ

    Falaq tahamal-'aqabah

    اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].

12. 12

    وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ

    Wa maaa adraaka mal'aqabah

    و تو چه می‌دانی که آن گردنۀ [سخت] چیست؟

13. 13

    فَكُّ رَقَبَةٍ

    Fakku raqabah

    آزاد کردن برده‌ای است.

14. 14

    أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ

    Aw it'aamun fee yawmin zee masghabah

    یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،

15. 15

    يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ

    Yateeman zaa maqrabah

    [خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]

16. 16

    أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ

    Aw miskeenan zaa matrabah

    یا مستمندی خاک نشین؛

17. 17

    ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ

    Summa kaana minal lazeena aamanoo wa tawaasaw bissabri wa tawaasaw bilmarhamah

    به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نموده‌اند.

18. 18

    أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ

    Ulaaa'ika As-haabul maimanah

    اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال آنان به دست راستشان داده می‌شود و اهل بهشتند].

19. 19

    وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ

    Wallazeena kafaroo bi aayaatinaa hum as-haabul Mash'amah

    اما کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند [که نامۀ اعمال به دست چپشان داده می‌شود و به دوزخ می‌روند].

20. 20

    عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ

    Alaihim naarum mu'sadah

    [از هر سو] آتش سرپوشیده‌ای بر آنان است [که راه فرار ندارند].

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com