فجر

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   وَٱلْفَجْرِ

   Wal-Fajr

   سوگند به سپیده‌دم [صبحگاهان]

2. 2

   وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ

   Wa layaalin 'ashr

   و به شب‌های دهگانه [آغاز ذی‌حجه]

3. 3

   وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ

   Wash shaf'i wal watr

   و به زوج و فرد [اشیاء]

4. 4

   وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

   Wallaili izaa yasr

   و سوگند به شب، هنگامی که [حرکت می‌کند و] می‌رود.

5. 5

   هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ

   Hal fee zaalika qasamul lizee hijr

   آیا در این [چیزها] سوگندی برای صاحب‌خرد نیست [که او را قانع نماید]؟

6. 6

   أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

   Alam tara kaifa fa'ala rabbuka bi'aad

   [ای پیامبر،] آیا ندیدی که پروردگارت با [قوم] عاد چه کرد؟

7. 7

   إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ

   Iramaa zaatil 'imaad

   [همان قبیلۀ] اِرَم که دارای [کاخ‌هایی با] ستونهای بلند بودند

8. 8

   ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ

   Allatee lam yukhlaq misluhaa fil bilaad

   که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود؟

9. 9

   وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ

   Wa samoodal lazeena jaabus sakhra bil waad

   و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخره‌های سخت را از [کنار] وادی می‌تراشیدند [و خانه برای خودشان می‌ساختند]؟

10. 10

    وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ

    Wa fir'awna zil awtaad

    و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].

11. 11

    ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ

    Allazeena taghaw fil bilaad

    [همان] کسانی که در شهرها طغیان [و سرکشی] کردند

12. 12

    فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ

    Fa aksaroo feehal fasaad

    و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.

13. 13

    فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

    Fasabba 'alaihim Rabbuka sawta 'azaab

    آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.

14. 14

    إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

    Inna Rabbaka labil mirsaad

    یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.

15. 15

    فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

    Fa ammal insaanu izaa mab talaahu Rabbuhoo fa akramahoo wa na' 'amahoo fa yaqoolu Rabbeee akraman

    و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور می‌گردد و گمان می‌کند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛

16. 16

    وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ

    Wa ammaaa izaa mabtalaahu faqadara 'alaihi rizqahoo fa yaqoolu Rabbeee ahaanan

    و اما هنگامی که او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ سازد، [دلسرد شده و گمان می‌کند که این امر بدان سبب است که نزد الله، خوار و ذلیل است؛] پس می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».

17. 17

    كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ

    Kalla bal laa tukrimooo nal yateem

    هرگز چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید

18. 18

    وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

    Wa laa tahaaaddoona 'alaata'aamil miskeen

    و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمی‌کنید

19. 19

    وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا

    Wa taakuloonat turaasa aklal lammaa

    و میراث را حریصانه می‌خورید [و حق ضعیفان را نمی‌دهید]

20. 20

    وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا

    Wa tuhibboonal maala hubban jammaa

    و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.

21. 21

    كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا

    Kallaaa izaaa dukkatil ardu dakkan dakka

    هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ هنگامی که زمین سخت در هم کوبیده شود [و هموار گردد]

22. 22

    وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا

    Wa jaaa'a Rabbuka wal malaku saffan saffaa

    و پروردگارت [برای دادرسی] بیاید و [نیز] فرشتگان صف‌درصف [بایستند]

23. 23

    وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

    Wa jeee'a yawma'izim bi jahannnam; Yawma 'iziny yatazakkarul insaanu wa annaa lahuz zikraa

    و در آن روز جهنم آورده شود، آن روز است که انسان [کافر] پند می‌گیرد [و توبه می‌کند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟

24. 24

    يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى

    Yaqoolu yaa laitanee qaddamtu lihayaatee

    وی می‌گوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگی‌ام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!»

25. 25

    فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ

    Fa Yawma izil laa yu'azzibu 'azaabahooo ahad

    در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمی‌کند،

26. 26

    وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ

    Wa laa yoosiqu wasaaqa hooo ahad

    و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمی‌کشد.

27. 27

    يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

    Yaaa ayyatuhan nafsul mutma 'innah

    [اما به مؤمن ندا می‌شود:] «ای روحِ آرام‌یافته،

28. 28

    ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ

    Irji'eee ilaa Rabbiki raadiyatam mardiyyah

    به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.

29. 29

    فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى

    Fadkhulee fee 'ibaadee

    پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی

30. 30

    وَٱدْخُلِى جَنَّتِى

    Wadkhulee jannatee

    و به بهشت من وارد شو».

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com