عبس

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

   'Abasa wa tawallaa.

   [پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد

2. 2

   أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

   An jaa-ahul 'a-maa

   از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.

3. 3

   وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

   Wa maa yudreeka la'allahu yaz zakkaa.

   و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک شود،

4. 4

   أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

   Au yaz zak karu fatanfa 'ahuz zikraa.

   یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.

5. 5

   أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

   Amma manis taghnaa

   اما آن کس که [از ایمان] بی‌نیازی می‌ورزد

6. 6

   فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

   Fa-anta lahu tasaddaa

   تو به او روی می‌آوری؛

7. 7

   وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

   Wa ma 'alaika allaa yaz zakka.

   در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛

8. 8

   وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

   Wa amma man jaa-aka yas'a

   اما کسی که شتابان به سراغ تو می‌آید

9. 9

   وَهُوَ يَخْشَىٰ

   Wahuwa yakhshaa,

   و [از الله] می‌ترسد،

10. 10

    فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

    Fa-anta 'anhu talah haa.

    تو از او غافل می‌شوی [و به دیگران می‌پردازی].

11. 11

    كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ

    Kalla innaha tazkirah

    هرگز چنین نیست؛ بی‌گمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.

12. 12

    فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

    Faman shaa a zakarah

    پس هر کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.

13. 13

    فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ

    Fi suhufim mukar rama,

    در صحیفه‌های ارجمندی [ثبت] است.

14. 14

    مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ

    Marfoo'atim mutah hara,

    [در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]

15. 15

    بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ

    Bi'aidee safara

    در دست سفیران [وحی] است

16. 16

    كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ

    Kiraamim bararah.

    [که] بزرگوار و نیکوکارند.

17. 17

    قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

    Qutilal-insanu maa akfarah.

    مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!

18. 18

    مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

    Min aiyyi shai-in Khalaq

    [الله] او را از چه چیز آفریده است؟

19. 19

    مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

    Min nutfah; khalaqahu faqad-darah.

    او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.

20. 20

    ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

    Thummas sabeela yas-sarah

    سپس راه را برایش آسان نمود.

21. 21

    ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

    Thumma amatahu fa-aqbarah

    آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.

22. 22

    ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

    Thumma iza shaa-a ansharah

    سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده می‌کند و] برمی‌انگیزد.

23. 23

    كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

    Kalla lamma yaqdi maa amarah.

    هرگز چنین نیست [که او می‌پندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.

24. 24

    فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

    Falyanzuril insanu ilaa ta-amih

    انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:

25. 25

    أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا

    Anna sabab nalmaa-a sabba.

    ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،

26. 26

    ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا

    Thumma sha qaqnal-arda shaqqa.

    سپس زمین را از هم شکافتیم،

27. 27

    فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا

    Fa ambatna feeha habba

    آنگاه دانه[های فراون] در آن رویاندیم،

28. 28

    وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا

    Wa 'inabaw-wa qadba

    و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،

29. 29

    وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا

    Wa zaitoonaw wanakh la'

    و زیتون و نخل،

30. 30

    وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا

    Wa hadaa-iqa ghulba

    و باغ‌هایی [انبوه و] پردرخت،

31. 31

    وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا

    Wa faki hataw-wa abba.

    و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].

32. 32

    مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ

    Mata'al-lakum wa li-an'amikum.

    [همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

33. 33

    فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

    Faiza jaa-atis saakhah.

    هنگامی که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،

34. 34

    يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

    Yauma yafir-rul mar-u min akheeh

    روزی که انسان از برادرش می‌گریزد

35. 35

    وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

    Wa ummihee wa abeeh

    و از مادرش و از پدرش

36. 36

    وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

    Wa sahi batihee wa baneeh.

    و از زنش و پسرانش [نیز می‌گریزد]،

37. 37

    لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ

    Likul limri-im-minuhm yaumaa-izin shaa nuy-yughneeh

    در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم می‌دارد [و از دیگری بازمی‌دارد].

38. 38

    وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ

    Wujoo huny-yauma-izim-musfira;

    چهره‌هایی در آن روز، گشاده و روشن است.

39. 39

    ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ

    Dahi katum mustab shirah

    [به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان [و] شاد است.

40. 40

    وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ

    Wa wujoohuy yauma-izin 'alaiha ghabar a

    و چهره‌هایی در آن روز، غبارآلود است.

41. 41

    تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

    Tarhaquha qatarah.

    [و] سیاهی [و تاریکی] آنها را پوشانده است.

42. 42

    أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

    Ulaa-ika humul-kafa ratul-fajarah.

    اینان همان کافرانِ بدکردارند.

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com