نازعات

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا

   Wan naazi 'aati gharqa

   سوگند به فرشتگانی که جان [کافران] را به شدت بیرون می‌کشند.

2. 2

   وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا

   Wan naa shi taati nashta

   و سوگند به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به نرمی و آسانی می‌گیرند.

3. 3

   وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا

   Wass saabi-haati sabha

   و سوگند به فرشتگانی که [به امرِ الله، از آسمان به سوی زمین و بالعکس] شناورند.

4. 4

   فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا

   Fass saabi qaati sabqa

   و سوگند به فرشتگانی که [در اجرای اوامر الهی] بر یکدیگر سبقت می‌گیرند.

5. 5

   فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا

   Fal mu dab-bi raati amra

   و سوگند به فرشتگانی [که به امر الهی] کارها را تدبیر می‌کنند.

6. 6

   يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

   Yawma tarjufur raajifa

   روزی که [پس از اولین دمیدن در صور] زمین [و کوه‌ها و همه چیز] به لرزه درآید

7. 7

   تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

   Tatba'u har raadifa

   [و] در پی آن، [دمیدن دوم حشر] بیاید،

8. 8

   قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ

   Quloobuny-yau maaiziw-waaji-fa

   در آن روز، دل‌هایی سخت مضطرب [و ترسان] هستند.

9. 9

   أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ

   Absaa ruhaa khashi'ah

   و چشم‌های آنان [از ترس و شرمساری] فرو افتاده است.

10. 10

    يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

    Ya qoo loona a-inna lamar doo doona fil haafirah

    [کافران در دنیا] می‌گفتند: «آیا ما [پس از مرگ، دوباره] به حال اول خود بازگردانده می‌شویم؟

11. 11

    أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ

    Aizaa kunna 'izaa man-nakhirah

    آیا هنگامی که استخوان‌هایی پوسیده شدیم [و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده می‌شویم]»؟

12. 12

    قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ

    Qaalu tilka izan karratun khaasirah.

    می‌گفتند: «[اگر چنین وعده‌ای درست باشد،] آنگاه آن بازگشتی زیانبار است».

13. 13

    فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ

    Fa inna ma hiya zajratuw-waahida

    آن [بازگشت،] تنها [به] یک بانگِ مهیب است [و بس].

14. 14

    فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

    Faizaa hum biss saahirah

    و ناگهان همگی بر عرصۀ زمین [محشر] ظاهر می‌شوند.

15. 15

    هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

    Hal ataaka hadeethu Musaa

    [ای پیامبر،] آیا داستان موسی به تو رسیده است؟

16. 16

    إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

    Iz nadaahu rabbuhu bil waadil-muqad dasi tuwa

    آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدس «طُوی» ندا داد [و فرمود:]

17. 17

    ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

    Izhab ilaa fir'auna innahu taghaa.

    «به سوی فرعون برو که او طغیان کرده است،

18. 18

    فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

    Faqul hal laka ilaa-an tazakka.

    و به او بگو: «آیا می‌خواهی [از کفر و گناه] پاک شوی؟

19. 19

    وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

    Wa ahdi yaka ila rabbika fatakh sha

    و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا [از او] بترسی [و فرمانبردار شوی]؟

20. 20

    فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

    Fa araahul-aayatal kubra.

    پس [موسی] معجزۀ بزرگ را به او نشان داد.

21. 21

    فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

    Fa kazzaba wa asaa.

    اما او تکذیب و سرکشی کرد.

22. 22

    ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

    Thumma adbara yas'aa.

    سپس [به حق] پشت کرد و به کوشش و تلاش [علیه موسی] پرداخت.

23. 23

    فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

    Fa hashara fanada.

    آنگاه [قومش را] جمع کرد و ندا داد

24. 24

    فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

    Faqala ana rabbu kumul-a'laa.

    و گفت: «من پروردگارِ برتر شما هستم».

25. 25

    فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

    Fa-akha zahul laahu nakalal aakhirati wal-oola.

    الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.

26. 26

    إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ

    Inna fee zaalika la'ibratal limaiy-yaksha

    بی‌گمان، در این [واقعه،] برای هر کس که [از الله] می‌ترسد، عبرتی است.

27. 27

    ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا

    A-antum a shaddu khalqan amis samaa-u banaaha.

    آیا آفرینش شما [بعد از مرگ] سخت‌تر است یا آسمانی که [الله] آن را بنا کرد؟

28. 28

    رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

    Raf'a sam kaha fasaw waaha

    سقف آن را بر افراشت و به آن شکل و نظم داد،

29. 29

    وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

    Wa aghtasha lailaha wa akhraja duhaaha.

    و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید،

30. 30

    وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

    Wal arda b'ada zaalika dahaaha.

    و زمین را بعد از آن گسترانید،

31. 31

    أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

    Akhraja minha maa-aha wa mar 'aaha.

    و از آن، آب [چشمه‌ها و چاه‌ها و] چراگاهش را بیرون آورد،

32. 32

    وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

    Wal jibala arsaaha.

    و کوه‌ها را محکم و استوار [بر روی زمین] قرار داد.

33. 33

    مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ

    Mataa'al lakum wali an 'aamikum.

    [همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

34. 34

    فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

    Fa-izaa jaaa'atit taaam matul kubraa.

    هنگامی که [آن] حادثۀ بزرگ [قیامت] فرا رسد،

35. 35

    يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

    Yauma Yata zakkarul insaanu ma sa'aa.

    در آن روز، انسان [تمام اعمال و] تلاش‌های خود را به یاد می‌آورد.

36. 36

    وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

    Wa burrizatil-jaheemu limany-yaraa.

    و جهنم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌شود.

37. 37

    فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

    Fa ammaa man taghaa.

    اما آن کس که طغیان [و سرکشی] کرده باشد

38. 38

    وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

    Wa aasaral hayaatad dunyaa

    و زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح داده باشد،

39. 39

    فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

    Fa innal jaheema hiyal maawaa.

    بی‌تردید، جهنم جایگاه اوست.

40. 40

    وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

    Wa ammaa man khaafa maqaama Rabbihee wa nahan nafsa 'anil hawaa

    و اما کسی که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده و نفس را از هوی [و هوس] بازداشته باشد،

41. 41

    فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

    Fa innal jannata hiyal maawaa

    قطعاً بهشت جایگاه اوست.

42. 42

    يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

    Yas'aloonaka 'anis saa'ati ayyaana mursaahaa

    [ای پیامبر،] دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟

43. 43

    فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

    Feema anta min zikraahaa

    تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟

44. 44

    إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

    Ilaa Rabbika muntahaa haa

    [سرانجام و] منتهای [علمِ] آن، نزد پروردگار توست.

45. 45

    إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

    Innamaaa anta munziru maiy yakshaahaa

    تو فقط بیم‌دهندۀ کسانی هستی که از آن [= قیامت] می‌ترسند.

46. 46

    كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا

    Ka annahum Yawma yarawnahaa lam yalbasooo illaa 'ashiyyatan aw duhaahaa

    روزی که [کافران] قیامت را ببینند، [چنین احساس می‌کنند که] گویی [در دنیا] جز یک شامگاه یا بامداد به سر نبرده‌اند.

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com