نبأ

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

   'Amma Yatasaa-aloon

   [کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

2. 2

   عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ

   'Anin-nabaa-il 'azeem

   از خبری بزرگ.

3. 3

   ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

   Allazi hum feehi mukh talifoon

   همان [خبری] که در مورد آن با هم اختلاف دارند.

4. 4

   كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

   Kallaa sa y'alamoon

   چنین نیست [که آنها می‌اندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.

5. 5

   ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

   Thumma kallaa sa y'alamoon

   باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.

6. 6

   أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا

   Alam naj'alil arda mihaa da

   آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟

7. 7

   وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا

   Wal jibaala au taada

   و کوه‌ها را میخ‌ها[ی آن قرار ندادیم؟]

8. 8

   وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا

   Wa khalaq naakum azwaaja

   و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.

9. 9

   وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا

   Waja'alnan naumakum subata

   و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.

10. 10

    وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا

    Waja'alnal laila libasa

    و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.

11. 11

    وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا

    Waja'alnan nahara ma 'aasha

    و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،

12. 12

    وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا

    Wa banaina fauqakum sab 'an shi daada

    و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،

13. 13

    وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا

    Waja'alna siraajaw wah haaja

    و [خورشید را] چراغی درخشان [و روشنایی‌بخش] آفریدیم،

14. 14

    وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا

    Wa anzalna minal m'usiraati maa-an saj-jaaja

    و از ابرهای باران‌زا، آبی فراوان فروفرستادیم

15. 15

    لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا

    Linukh rija bihee habbaw wana baata

    تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.

16. 16

    وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا

    Wa jan naatin alfafa

    و باغ‌هایی پردرخت [با آن پرورش دهیم].

17. 17

    إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا

    Inna yaumal-fasli kana miqaata

    بی‌گمان، روز داوری [میان مخلوقات]، وعده‌گاه [ما با شما] است.

18. 18

    يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا

    Yauma yun fakhu fis-soori fataa toona afwaaja

    روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما گروه‌گروه [به محشر] می‌آیید؛

19. 19

    وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا

    Wa futiha tis samaa-u fakaanat abwaaba

    و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهای متعدد درمی‌آید؛

20. 20

    وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

    Wa suyyi raatil jibaalu fa kaanat saraaba

    و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و به صورت سرابی می‌شود؛

21. 21

    إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا

    Inna jahan nama kaanat mirsaada

    و بی‌گمان، جهنم کمینگاهی است

22. 22

    لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا

    Lit taa gheena ma aaba

    [و] محل بازگشتی برای طغیانگران.

23. 23

    لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا

    Laa bitheena feehaa ahqaaba

    مدت زمانی بی‌پایان در آنجا می‌مانند.

24. 24

    لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا

    Laa ya zooqoona feeha bar daw walaa sharaaba

    در آنجا نه [چیز] خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].

25. 25

    إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا

    Illa hamee maw-wa ghas saaqa

    جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [جهنمیان است].

26. 26

    جَزَآءًۭ وِفَاقًا

    Jazaa-aw wi faaqa

    [این] کیفری است مناسب و درخور [گناهانشان]؛

27. 27

    إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا

    Innahum kaanu laa yarjoona hisaaba

    همانا آنان از حساب [و کتاب روز قیامت] نمی‌ترسیدند

28. 28

    وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا

    Wa kazzabu bi aayaa tina kizzaba

    و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛

29. 29

    وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا

    Wa kulla shai-in ahsai naahu kitaa ba

    و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کرده‌ایم.

30. 30

    فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

    Fa zooqoo falan-nazee dakum ill-laa azaaba

    پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که [چیزی] جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.

31. 31

    إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

    Inna lil mutta qeena mafaaza

    بی‌گمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.

32. 32

    حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا

    Hadaa-iqa wa a'anaa ba

    باغ‌های [میوه] و تاکستان‌ها.

33. 33

    وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا

    Wa kaawa 'iba at raaba

    و حوریانی نوجوان و هم‌سن و سال.

34. 34

    وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا

    Wa ka'san di haaqa

    و جام‌هایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].

35. 35

    لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا

    Laa yasma'oona fiha lagh waw walaa kizzaba

    در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.

36. 36

    جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا

    Jazaa-am mir-rabbika ataa-an hisaaba

    [این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب

37. 37

    رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا

    Rabbis samaa waati wal ardi wa maa baina humar rahmaani laa yam likoona minhu khi taaba

    [همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.

38. 38

    يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا

    Yauma yaqoo mur roohu wal malaa-ikatu saf-fal laa yata kalla moona illa man azina lahur rahmaanu wa qaala sawaaba

    روزی که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف می‌ایستند، [و] هیچ کس سخن نمی‌گوید، جز کسی که [الله] رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.

39. 39

    ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

    Zaalikal yaumul haqqu faman shaa-at ta khaaza ill-laa rabbihi ma-aaba

    آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع می‌شود]؛ پس هر کس که بخواهد، [می‌تواند] راه بازگشتی به سوی پروردگار خود بجوید.

40. 40

    إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا

    In naa anzar naakum azaaban qareebaiy-yauma yan zurul marr-u maa qaddamat yadaahu wa ya qoolul-kaafiru yaa lai tanee kuntu turaaba

    به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی که انسان آنچه را از قبل با دست‌های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمی‌شدم»]!

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com