انفطار

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ

   Izas samaaa'un fatarat

   آنگاه که آسمان شکافته شود،

2. 2

   وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ

   Wa izal kawaakibun tasarat

   آنگاه که ستارگان پراکنده شوند [و فرو ریزند]،

3. 3

   وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ

   Wa izal bihaaru fujjirat

   و آنگاه که دریاها [به هم آمیزند و لبریز و] روان گردند،

4. 4

   وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ

   Wa izal qubooru bu'sirat

   و آنگاه که قبرها [برای براگیختن مردگان] زیر و رو شود،

5. 5

   عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ

   'Alimat nafsum maa qaddamat wa akhkharat

   [در آن هنگام،] هر کس می‌داند چه چیزهایی را پیشاپیش فرستاده و چه چیزهایی را واپس نهاده [و بر جای گذاشته است].

6. 6

   يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ

   Yaaa ayyuhal insaaanu maa gharraka bi Rabbikal kareem

   ای انسان، چه چیزی تو را [نسبت] به پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است؟

7. 7

   ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

   Allazee khalaqaka fasaw waaka fa'adalak

   آن [پروردگاری] که تو را آفرید، سپس به تو سر و سامان داد و آنگاه تو را متعادل و متناسب کرد.

8. 8

   فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ

   Feee ayye sooratim maa shaaa'a rakkabak

   و به هر شکلی [و صورتی] که خواست، تو را ترکیب نمود.

9. 9

   كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ

   Kalla bal tukazziboona bid deen

   هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ بلکه شما [روز] جزا را تکذیب می‌کنید.

10. 10

    وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ

    Wa inna 'alaikum lahaa fizeen

    و بی‌گمان، نگهبانانی [از فرشتگان] بر شما گمارده شده‌اند.

11. 11

    كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ

    Kiraaman kaatibeen

    که نویسندگانی بزرگوارند؛

12. 12

    يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ

    Ya'lamoona ma taf'aloon

    آنچه را انجام می‌دهید، می‌دانند [و اعمال نیک و بد شما را ثبت می‌کنند].

13. 13

    إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ

    Innal abraara lafee na'eem

    مسلماً نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.

14. 14

    وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ

    Wa innal fujjaara lafee jaheem

    و یقیناً بدکاران در [آتش] جهنمند.

15. 15

    يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ

    Yaslawnahaa Yawmad Deen

    روز جزا به آن درمی‌آیند [و می‌سوزند]

16. 16

    وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ

    Wa maa hum 'anhaa bighaaa 'ibeen

    و هرگز آنان از آنجا به دور و [در امان] نباشند.

17. 17

    وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

    Wa maaa adraaka maa Yawmud Deen

    و تو چه دانی که روز جزا چیست؟

18. 18

    ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

    Summa maaa adraaka maa Yawmud Deen

    باز تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟

19. 19

    يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ

    Yawma laa tamliku nafsul linafsin shai'anw walamru yawma'izil lillaah

    روزی‌که هیچ کس قادر به انجام کاری برای دیگری نیست؛ و در آن روز، حکم [و فرمان،] از آنِ الله است.

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com