قیامت

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ

   Laaa uqsimu bi yawmil qiyaamah

   به روز قیامت سوگند می‌خورم.

2. 2

   وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

   Wa laaa uqsimu bin nafsil lawwaamah

   و به نفسِ ملامت‌گر سوگند می‌خورم.

3. 3

   أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

   Ayahsabul insaanu al lan najm'a 'izaamah

   آیا انسان می‌پندارد که [پس از مرگ] هرگز استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟

4. 4

   بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

   Balaa qaadireena 'alaaa an nusawwiya banaanah

   آری، ما قادریم که [حتی خطوط سر] انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.

5. 5

   بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

   Bal yureedul insaanu liyafjura amaamah

   بلکه انسان می‌خواهد که [آزادانه و بدون ترس از آخرت،] در گناه و بدکاری مداومت کند.

6. 6

   يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ

   Yas'alu ayyyaana yawmul qiyaamah

   [از این رو] می‌پرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟»

7. 7

   فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

   Fa izaa bariqal basar

   هنگامی که چشم [وحشت‌زده و] خیره شود

8. 8

   وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

   We khasafal qamar

   و ماه تیره [و بی‌نور] گردد

9. 9

   وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

   Wa jumi'ash shamusu wal qamar

   و خورشید و ماه، یکجا جمع شوند،

10. 10

    يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

    Yaqoolul insaanu yaw ma 'izin aynal mafarr

    آن روز، انسان می‌گوید: «راهِ گریز کجاست؟»

11. 11

    كَلَّا لَا وَزَرَ

    Kallaa laa wazar

    هرگز! هیچ گریزگاهی نیست.

12. 12

    إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

    Ilaa rabbika yawma 'izinil mustaqarr

    آن روز، قرارگاه [نهایی،] به سوی پروردگار توست.

13. 13

    يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

    Yunabba 'ul insaanu yawma 'izim bimaa qaddama wa akhkhar

    در آن روز، انسان را از تمام کارهایی که پیشاپیش فرستاده و کارهایی که به تاخیر انداخته [و انجام نداده است]، آگاه می‌کنند.

14. 14

    بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ

    Balil insaanu 'alaa nafsihee baseerah

    بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.

15. 15

    وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

    Wa law alqaa ma'aazeerah

    اگر چه [در دفاع از خود،] عذرهایش را در میان آورد.

16. 16

    لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

    Laa tuharrik bihee lisaa naka lita'jala bih

    [ای پیامبر، هنگام نزول قرآن،] زبانت را برای [تکرار و خواندنِ] آن، شتابزده حرکت مده.

17. 17

    إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

    Inna 'alainaa jam'ahoo wa qur aanah

    مسلماً جمع‌آوری و خواندنِ آن، بر [عهدۀ] ماست.

18. 18

    فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

    Fa izaa qaraanaahu fattabi' qur aanah

    پس هر گاه [توسط جبرئیل] آن را [بر تو] خواندیم، از خواندنِ او پیروی کن.

19. 19

    ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

    Summa inna 'alainaa bayaanah

    سپس بیان‌کردنش بر [عهدۀ] ماست.

20. 20

    كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

    Kallaa bal tuhibboonal 'aajilah

    هرگز چنین نیست [که شما مشرکان می‌پندارید]! بلکه شما دنیا[ی زودگذر] را دوست دارید

21. 21

    وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ

    Wa tazaroonal Aakhirah

    و آخرت را رها می‌کنید.

22. 22

    وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ

    Wujoohuny yawma 'izin naadirah

    آن روز، [اهل ایمان دارای] چهره‌هایی تازه [و شاداب] هستند.

23. 23

    إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ

    Ilaa rabbihaa naazirah

    به سوی پروردگارشان می‌نگرند.

24. 24

    وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ

    Wa wujoohuny yawma 'izim baasirah

    و در آن روز، [کافران و بدبختان دارای] چهره‌هایی عبوس [و درهم‌کشیده] هستند.

25. 25

    تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ

    Tazunnu any yuf'ala bihaa faaqirah

    زیرا یقین دارند که آسیبی کمرشکن به آنها می‌رسد.

26. 26

    كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ

    Kallaaa izaa balaghatit taraaqee

    آری، چون [جان] به گلوگاهش برسد.

27. 27

    وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ

    Wa qeela man raaq

    و گفته شود: چه کسی است که رُقیه بخواند؟ [شاید شفا یابد].

28. 28

    وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ

    Wa zanna annahul firaaq

    و یقین کند که زمان جدایی [از دنیا فرا رسیده] است.

29. 29

    وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

    Waltaffatis saaqu bissaaq

    و [کار بالا گیرد و] ساق‌ها[ی پایش از سختیِ جان دادن] به هم بپیچد.

30. 30

    إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ

    Ilaa rabbika yawma'izinil masaaq

    در آن روز، مسیرِ همه به سوی پروردگارت خواهد بود.

31. 31

    فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

    Falaa saddaqa wa laa sallaa

    [منکرِ معاد،] نه تصدیق کرده و نه نماز گزارده است؛

32. 32

    وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

    Wa laakin kazzaba wa tawalla

    بلکه [قرآن را] تکذیب کرد و [از ایمان] روی گرداند.

33. 33

    ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

    Summa zahaba ilaaa ahlihee yatamatta

    سپس خرامان به سوی خانواده‌اش بازگشت.

34. 34

    أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

    Awlaa laka fa awlaa

    وای بر تو! پس وای بر تو!

35. 35

    ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ

    Summa awlaa laka fa awla

    باز هم وای بر تو! پس وای بر تو!

36. 36

    أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

    Ayahsabul insaanu anyytraka sudaa

    آیا انسان گمان می‌کند که [بی‌هدف و بدون حساب و جزا] به خود رها می‌شود؟

37. 37

    أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ

    Alam yaku nutfatam mim maniyyiny yumnaa

    آیا [او] نطفه‌ای از منی نبود که [در رحم] ریخته می‌شود؟

38. 38

    ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

    Summa kaana 'alaqata fakhalaq fasawwaa

    سپس به صورت خونِ بسته درآمد و [الله او را] آفرید و درست و استوار ساخت،

39. 39

    فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

    Faja'ala minhuz zawjayniz zakara wal unsaa

    سپس دو زوج نر و ماده از او پدید آورد.

40. 40

    أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ

    Alaisa zaalika biqaadirin 'alaaa any yuhyiyal mawtaa

    آیا [چنین آفریدگاری] قادر نیست که مردگان را [دوباره] زنده کند؟

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com