مدثر

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ

   Yaaa ayyuhal muddassir

   ای جامه‌برسرکشیده،

2. 2

   قُمْ فَأَنذِرْ

   Qum fa anzir

   برخیز و بیم ده،

3. 3

   وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ

   Wa rabbaka fakabbir

   و پروردگارت را بزرگ شمار،

4. 4

   وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ

   Wa siyaabaka fatahhir

   و جامه‌ات را پاکیزه بدار،

5. 5

   وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ

   Warrujza fahjur

   و از پلیدی [عبادت معبودان باطل] دوری کن.

6. 6

   وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ

   Wa laa tamnun tastaksir

   به این هدف بذل و بخشش مکن که افزون‌طلبی کنی؛

7. 7

   وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ

   Wa li Rabbika fasbir

   و برای [رضایت] پروردگارت شکیبا باش.

8. 8

   فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ

   Fa izaa nuqira fin naaqoor

   هنگامی که در «صور» دمیده شود.

9. 9

   فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ

   Fazaalika yawma 'iziny yawmun 'aseer

   آن روز، روزِ سخت [و دشواری] است.

10. 10

    عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ

    'Alal kaafireena ghayru yaseer

    بر کافران آسان نیست.

11. 11

    ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا

    Zamee wa man khalaqtu waheedaa

    [ای پیامبر،] مرا با کسی که او را تنها [و بدون اموال و اولاد] آفریده‌ام واگذار؛

12. 12

    وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا

    Wa ja'altu lahoo maalam mamdoodaa

    [همان کسی که] مال فراوانی برایش قرار دادم،

13. 13

    وَبَنِينَ شُهُودًۭا

    Wa baneena shuhoodaa

    و فرزندانی که همیشه [در خدمت او و] با او هستند.

14. 14

    وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا

    Wa mahhattu lahoo tamheeda

    و همۀ وسایل [و امکانات] زندگی را در اختیارش قرار دادم.

15. 15

    ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ

    Summa yat ma'u an azeed

    باز [هم] طمع دارد که [بر آن] بیفزایم.

16. 16

    كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا

    Kallaaa innahoo kaana li Aayaatinaa 'aneedaa

    هرگز، [چنین نخواهد شد.] بی‌گمان، او نسبت به آیات ما دشمنی دارد،

17. 17

    سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا

    Sa urhiquhoo sa'oodaa

    و به زودی او را به مشقّت و سختی می‌اندازم؛

18. 18

    إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

    Innahoo fakkara wa qaddar

    زیرا او [برای مبارزه با قرآن] اندیشید و محاسبه کرد.

19. 19

    فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

    Faqutila kayfa qaddar

    پس مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟

20. 20

    ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ

    Summa qutila kaifa qaddar

    باز [هم] مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟

21. 21

    ثُمَّ نَظَرَ

    Summa nazar

    سپس نظر افکند؛

22. 22

    ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

    Summa 'abasa wa basar

    آنگاه چهره در هم کشید و روی ترش کرد،

23. 23

    ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ

    Summaa adbara wastakbar

    سپس [به حق] پشت نمود و تکبر ورزید؛

24. 24

    فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ

    Faqaala in haazaaa illaa sihruny yu'sar

    آنگاه گفت: «این [قرآن،] چیزی جز جادویی که [از جادوگران پیشین] نقل شده، نیست؛

25. 25

    إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ

    In haazaaa illaa qawlul bashar

    و این [چیزی] جز گفتار بشر نیست».

26. 26

    سَأُصْلِيهِ سَقَرَ

    Sa usleehi saqar

    به زودی او را به دوزخ درخواهم آورد.

27. 27

    وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ

    Wa maaa adraaka maa saqar

    و تو چه دانی که دوزخ چگونه است؟

28. 28

    لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ

    Laa tubqee wa laa tazar

    [آتش سوزانی است که] نه [چیزی را] باقی می‌گذارد و نه [چیزی را] رها می‌کند.

29. 29

    لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ

    Lawwaahatul lilbashar

    پوست را [دگرگون کرده و] می‌سوزانَد.

30. 30

    عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ

    'Alaihaa tis'ata 'ashar

    بر آن [آتش،] نوزده [فرشته] گمارده شده است.

31. 31

    وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ

    Wa maaja''alnaaa As haaban naari illaa malaaa 'ikatanw wa maa ja'alnaa 'iddatahum illaa fitnatal lillazeena kafaroo liyastayqinal lazeena ootul kitaaba wa yazdaadal lazeena aamanooo eemaananw wa laa yartaabal lazeena ootul kitaaba walmu'minoona wa liyaqoolal lazeena fee quloo bihim maradunw walkaafiroona maazaaa araadal laahu bihaazaa masalaa; kazaalika yudillul laahu many yashaaa'u wa yahdee many yashaaa'; wa maa ya'lamu junooda rabbika illaa hoo; wa maa hiya illaa zikraa lil bashar

    ما مأموران دوزخ را فقط از فرشتگان قرار دادیم، و شمار آنها را تنها برای آزمایش کافران معیّن کرده‌ایم تا اهل کتاب [به علت مطابقت قرآن با کتابهایشان در این موضوع] یقین کنند و کسانی که ایمان آورده‌اند بر ایمان خود بیفزایند و اهل کتاب و مؤمنان، گرفتار شک و تردید نشوند؛ و تا کسانی که در دل‌هایشان مرض [نفاق] است و [نیز] کافران بگویند: «هدف الله از این مَثل [و توصیف] چیست؟» این‌گونه، الله هر کس را بخواهد، گمراه می‌سازد و هر کس را بخواهد، هدایت می‌کند؛ و [شمارِ] لشکریان پروردگارت را [کسی] جز [خود] او تعالی نمی‌داند؛ و این جز پند و اندرزی برای انسان‌ها نیست.

32. 32

    كَلَّا وَٱلْقَمَرِ

    Kallaa walqamar

    آری؛ سوگند به ماه [که هرگز اینچنین نیست که آنان تصور می‌کنند].

33. 33

    وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ

    Wallaili adbar

    و [سوگند به] شب، هنگامی که پشت کند.

34. 34

    وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ

    Wassub hi izaaa asfar

    و به صبح، هنگامی که روشن شود.

35. 35

    إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ

    Innahaa la ihdal kubar

    که آن [آتش دوزخ،] یکی از [عذاب‌های] بزرگ [و هولناک] است.

36. 36

    نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ

    Nazeeral lilbashar

    برای انسان، بیم‌دهنده است.

37. 37

    لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ

    Liman shaaa'a minkum any yataqaddama aw yata akhkhar

    برای کسی از شما که بخواهد [با انجام کارهای نیکو] پیش افتد، یا [با ارتکاب گناه] عقب بماند.

38. 38

    كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ

    Kullu nafsim bim kasabat raheenah

    هر کس در گروِ اعمال خویش است؛

39. 39

    إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ

    Illaaa as haabal yameen

    مگر اصحاب یمین [= مؤمنان]

40. 40

    فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ

    Fee jannaatiny yata saaa'aloon

    که در باغ‌های [بهشت] هستند و می‌پرسند

41. 41

    عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ

    'Anil mujrimeen

    از گناهکاران:

42. 42

    مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ

    Maa salakakum fee saqar

    چه چیز شما را به دوزخ درآورد؟

43. 43

    قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ

    Qaaloo lam naku minal musalleen

    [دوزخیان] می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم

44. 44

    وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ

    Wa lam naku nut'imul miskeen

    و بینوا[یان] را اطعام نمی‌کردیم

45. 45

    وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ

    Wa kunnaa nakhoodu ma'al khaaa'ideen

    و پیوسته همراه یاوه‌گویان [و اهل باطل] هم‌صدا می‌شدیم.

46. 46

    وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

    Wa kunnaa nukazzibu bi yawmid Deen

    و همواره روزِ جزا را تکذیب می‌کردیم،

47. 47

    حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ

    Hattaaa ataanal yaqeen

    تا زمانی که مرگ به سراغمان آمد».

48. 48

    فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ

    Famaa tanfa'uhum shafaa'atush shaafi'een

    پس شفاعتِ شفاعت‌کنندگان سودی به آنها نمی‌بخشد.

49. 49

    فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ

    Famaa lahum 'anittazkirati mu'rideen

    آنها را چه شده است که از پند [و تذکر] روی گردانند؟

50. 50

    كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ

    Ka annahum humurum mustanfirah

    گویی که گورخرانی رمیده‌اند

51. 51

    فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ

    Farrat min qaswarah

    که از [مقابل] شیر گریخته‌اند.

52. 52

    بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ

    Bal yureedu kullum ri'im minhum any yu'taa suhufam munashsharah

    بلکه هر کدام از آنها [توقع دارد و] می‌خواهد که [به او] نامه‌های گشاده [و جداگانه از سوی الله] داده شود.

53. 53

    كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ

    Kallaa bal laa yakhaafoonal aakhirah

    هرگز چنین نیست [که آنان می‌پندارند]! بلکه آنها از [عذاب] آخرت نمی‌ترسند.

54. 54

    كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ

    Kallaaa innahoo tazkirah

    نه، چنین نیست که آنها می‌گویند؛ آن [قرآن] یک تذکر و یادآوری است.

55. 55

    فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

    Fa man shaaa'a zakarah

    پس هر کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.

56. 56

    وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

    Wa maa yazkuroona illaaa any yashaaa'al laah; Huwa ahlut taqwaa wa ahlul maghfirah

    و یاد نمی‌کنند [و پند نمی‌گیرند] مگر اینکه الله بخواهد. اوست که سزاوار پروا کردن و آمرزیدن است.

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com