معارج

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ

   Sa ala saaa'ilum bi'azaa binw-waaqi'

   درخواست‌کننده‌ای [به تمسخر] تقاضای عذابی را کرد که وقوعش [در قیامت] حتمی است،

2. 2

   لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ

   Lilkaafireen laisa lahoo daafi'

   [این عذاب،] برای کافران است [و] هیچ دفع‌کننده‌ای ندارد.

3. 3

   مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ

   Minal laahi zil ma'aarij

   از سوی الله [به وقوع می‌پیوندد که دارای عُلُو و] صاحبِ مراتب و درجات والاست.

4. 4

   تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ

   Ta'rujul malaaa'ikatu war Roohu ilaihi fee yawmin kaana miqdaaruhoo khamseena alfa sanah

   فرشتگان و روح [= جبرئیل] به سوی او عروج می‌کنند، در روزی که مقدارش [در مقیاس بشری،] پنجاه هزار سال است.

5. 5

   فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا

   Fasbir ssabran jameelaa

   پس تو [ای پیامبر، در برابر تمسخرشان] صبرِ نیکو پیشه کن.

6. 6

   إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا

   Inaahum yarawnahoo ba'eedaa

   بی‌گمان، آنها آن [روز] را دور می‌بینند

7. 7

   وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا

   Wa naraahu qareebaa

   و ما آن را نزدیک می‌بینیم.

8. 8

   يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ

   Yawma takoonus samaaa'u kalmuhl

   [همان] روزی که آسمان چون مسِ گداخته شود،

9. 9

   وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ

   Wa takoonul jibaalu kal'ihn

   و کوه‌ها مانند پشم رنگین [متلاشی و پراکنده] شود.

10. 10

    وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا

    Wa laa yas'alu hameemun hameemaa

    و هیچ دوست صمیمی [و خویشاوندی] از [حال] دوست صمیمی [و خویشاوندش] نمی‌پرسد.

11. 11

    يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ

    Yubassaroonahum; ya waddul mujrimu law yaftadee min 'azaabi yawma'izim bibaneeh

    [در حالی که] آنان به یکدیگر نشان داده می‌شوند، گناهکار [دوست دارد و] آرزو می‌کند که فرزندان خود را در ازای [رهایی] از عذاب آن روز بدهد،

12. 12

    وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

    Wa saahibatihee wa akheeh

    و [همچنین] زنش و برادرش را

13. 13

    وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ

    Wa faseelathil latee tu'weeh

    و قبیله‌اش را که [همیشه] به او جا و پناه می‌داد.

14. 14

    وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ

    Wa man fil ardi jamee'an summa yunjeeh

    و [همچنین] همۀ کسانی را که روی زمین هستند [فدا کند] تا نجات یابد.

15. 15

    كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

    Kallaa innahaa lazaa

    [اما] هرگز چنین نیست [که برایش راه نجاتی باشد]! بی‌گمان، آن شعله‌های [آتشِ] سوزان است

16. 16

    نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ

    Nazzaa'atal lishshawaa

    [که] پوست از سر برمی‌کَند.

17. 17

    تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ

    Tad'oo man adbara wa tawallaa

    کسانی را که [به فرمان الله] پشت کردند و [از حق] روی گرداندند، [به سوی خود] فرامی‌خوانَد.

18. 18

    وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ

    W jama'a fa aw'aa

    و [نیز کسانی را که] اموال را جمع‌آوری و ذخیره کردند [و حق آن را نپرداختند].

19. 19

    ۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا

    Innal insaana khuliqa haloo'aa

    یقیناً انسان، کم‌طاقت [و حریص] آفریده شده است.

20. 20

    إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا

    Izaa massahush sharru jazoo'aa

    هر گاه بدی [و مصیبتی] به او رسد، بی‌تابی می‌کند،

21. 21

    وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا

    Wa izaa massahul khairu manoo'aa

    و هر گاه خوبی به او رسد، بازدارنده [و بخیل] می‌گردد.

22. 22

    إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ

    Illal musalleen

    مگر نمازگزاران؛

23. 23

    ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ

    Allazeena hum 'alaa Salaatihim daaa'imoon

    همان کسانی که بر نمازهایشان همیشه پایداری می‌کنند.

24. 24

    وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ

    Wallazeena feee amwaalihim haqqum ma'loom

    و کسانی که در اموالشان، حق [معیّن و] معلومی است

25. 25

    لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ

    Lissaaa 'ili walmahroom

    برای مستمند و محروم؛

26. 26

    وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

    Wallazeena yusaddiqoona bi yawmid Deen

    و [همان] کسانی که روز جزا را تصدیق می‌کنند؛

27. 27

    وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ

    Wallazeena hum min 'azaabi Rabbihim mushfiqoon

    و کسانی که از عذاب پروردگارشان می‌ترسند.

28. 28

    إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ

    Inna 'azaaba Rabbihim ghairu maamoon

    [چرا که] بی‌گمان، از عذاب پروردگارشان نمی‌توان ایمن بود.

29. 29

    وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ

    Wallazeena hum lifuroo jihim haafizoon

    و کسانی که شرمگاه‌هایشان را نگه می‌دارند؛

30. 30

    إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ

    Illaa 'alaaa azwaajihim aw maa malakat aymaanuhum fainnahum ghairu maloomeen

    مگر با همسران و کنیزانی که مالک آنها هستند، که [در این صورت،] سرزنشی بر آنها نیست.

31. 31

    فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ

    Famanib taghaa waraaa'a zaalika fa ulaaa'ika humul 'aadoon

    اما هر کس فراتر از اینها را بخواهد، آنان متجاوزان هستند.

32. 32

    وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ

    Wallazeena hum li amaa naatihim wa 'ahdihim raa'oon

    و کسانی که امانت‌ها و پیمان‌هایشان را رعایت می‌کنند،

33. 33

    وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ

    Wallazeena hum bishahaadaatihim qaaa'imoon

    و کسانی که به شهادت‌های خود متعهدند،

34. 34

    وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

    Wallazeena hum 'alaa salaatihim yuhaafizoon

    و کسانی که بر نمازشان پایداری می‌کنند.

35. 35

    أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ

    Ulaaa'ika fee jannaatim mukramoon

    اینان در باغ‌های [بهشت] گرامی داشته می‌شوند.

36. 36

    فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ

    Famaa lil lazeena kafaroo qibalaka muhti'een

    پس [ای پیامبر،] کافران را چه شده که به سوی تو می‌شتابند؟

37. 37

    عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ

    'Anil yameeni wa 'anish shimaali 'izeen

    [و] از راست و چپ، گروه‌گروه [بر مخالفت تو جمع می‌شوند و بر تو هجوم می‌آورند؟]

38. 38

    أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ

    Ayatma'u kullum ri'im minhum anyyudkhala jannata Na'eem

    آیا هر کدام از آنها [با آن اعمال ناپسندش] طمع دارد که در بهشت پرنعمت [الهی] درآورده شود؟

39. 39

    كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ

    Kallaaa innaa khalaq nahum mimmaa ya'lamoon

    هرگز چنین نیست! بی‌گمان، ما آنها را از آنچه [خود] می‌دانند آفریده‌ایم.

40. 40

    فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ

    Falaaa uqsimu bi Rabbil mashaariqi wal maghaaribi innaa laqaadiroon

    به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند می‌خورم که قطعاً ما تواناییم

41. 41

    عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

    'Alaaa an nubaddila khairam minhum wa maa Nahnu bimasbooqeen

    بر اینکه [کسان دیگری] بهتر از اینان را جایگزین کنیم؛ و ما [برای انجام این کار،] درمانده و ناتوان نیستیم.

42. 42

    فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ

    Fazarhum yakhoodoo wa yal'aboo hattaa yulaaqoo yaw mahumul lazee yoo'adoon

    پس [ای پیامبر،] آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند، تا به روزی برسند که به آنان وعده داده شده است.

43. 43

    يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ

    Yawma yakhrujoona minal ajdaasi siraa'an ka anna hum ilaa nusubiny yoofidoon

    [همان] روزی که شتابان از قبرها خارج می‌شوند؛ گویی به سوی بت‌ها [و معبودانشان] می‌دوند.

44. 44

    خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ

    Khaashi'atan absaaruhum tarhaquhum zillah; zaalikal yawmul lazee kaanoo yoo'adoon

    [در حالی که] چشم‌هایشان [از شرم و وحشت] به زیر افتاده و ذلت [و خواری،] آنان را پوشانده است. این همان روزی است که به آنان وعده داده می‌شد.

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com