صافات

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّۭا

   Wassaaaffaati saffaa

   سوگند به فرشتگان صف‌به‌صف [که برای عبادت پروردگار ایستاده‌اند]

2. 2

   فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا

   Fazzaajiraati zajraa

   و سوگند به فرشتگانی که ابرها را می‌رانند

3. 3

   فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا

   Fattaaliyaati Zikra

   و سوگند به فرشتگانی که قرآن تلاوت می‌کنند

4. 4

   إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ

   Inna Illaahakum la Waahid

   [که] بی‌تردید، معبود شما یکتاست.

5. 5

   رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ

   Rabbus samaawaati wal ardi wa maa bainahumaa wa Rabbul mashaariq

   [همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست و پروردگار [خورشید در غروب‌گاه‌ها و] طلوع‌گاه‌ها.

6. 6

   إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ

   Innaa zaiyannas samaaa 'ad dunyaa bizeenatinil kawaakib

   به راستی که ما آسمان دنیا را با زیورِ ستارگان آراستیم

7. 7

   وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ مَّارِدٍۢ

   Wa hifzam min kulli Shaitaanim maarid

   و [آن را] از [دسترس] هر شیطان سرکشی حفظ کردیم.

8. 8

   لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ

   Laa yassamma 'oona ilal mala il a'alaa wa yuqzafoona min kulli jaanib

   [آن شیاطین، هرگز] نمی‌توانند [سخنان فرشتگان] عالم بالا را بشنوند و از هر سو [با شهاب‌های آتشین] تیرباران می‌شوند.

9. 9

   دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ

   Duhooranw wa lahum 'azaabunw waasib

   [از ورود آنان، به عالم فرشتگان جلوگیری می‌شود و همواره به] عقب رانده می‌شوند و عذابی جاودان [در پیش] دارند؛

10. 10

    إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ

    Illaa man khatifal khatfata fa atba'ahoo shihaabun saaqib

    مگر کسی [از شیاطین] که ناگهان چیزی [از گفتگوی فرشتگان را] برباید که [در این صورت،] شهابی درخشان او را دنبال می‌کند.

11. 11

    فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ

    Fastaftihim ahum ashaddu khalqan am man khalaqnaa; innaa khalaqnaahum min teenil laazib

    پس از آنان [= کافران] بپرس که آیا آفرینش [پیکرهای] آنان سخت‌تر است یا آنچه که ما [از زمین و آسمان‌ها و جهان بیکران] آفریده‌ایم؛ [درحالی‌که] ما آنها را از گِلی [بی‌ارزش و] چسبنده پدید آوردیم.

12. 12

    بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ

    Bal'ajibta wa yaskharoon

    تو [از انکار آنان] در شگفتی و آنها [نیز سخنانت را دربارۀ قیامت] مسخره می‌کنند.

13. 13

    وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ

    Wa izaa zukkiroo laa yazkuroon

    و چون پند داده شوند، نمی‌پذیرند.

14. 14

    وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ

    Wa izaa ra aw Aayatinw yastaskhiroon

    و چون نشانه‌ای [در مورد راستگویی پیامبر] می‌بینند، [آن را] به تمسخر می‌گیرند

15. 15

    وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ

    Wa qaalooo in haazaa illaa sihrum mubeen

    و می‌گویند: «این [قرآن، چیزی] نیست، مگر جادویی آشکار.

16. 16

    أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

    'A-izaa mitnaa wa kunnaa turaabanw wa 'izaaman 'ainnaa lamab'oosoon

    آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟

17. 17

    أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ

    Awa aabaa'unal awwaloon

    آیا پدران ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»

18. 18

    قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ

    Qul na'am wa antum daakhiroon

    بگو: «آری؛ شما در حالی که خوار هستید [زنده می‌شوید]».

19. 19

    فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ

    Fa innamaa hiya zajra tunw waahidatun fa izaa hum yanzuroon

    [وقوع قیامت،] تنها با یک بانگ [سهمناک] است و ناگهان [همه از قبرها بیرون می‌آیند و در انتظار دستور پروردگار، وحشت قیامت را] نظاره می‌کنند.

20. 20

    وَقَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

    Qa qaaloo yaa wailanaa haazaa Yawmud-Deen

    و می‌گویند: «وای بر ما! این [همان] روز جزاست».

21. 21

    هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

    Haazaa Yawmul Faslil lazee kuntum bihee tukaziboon

    [گفته می‌شود: «آری،] این همان روز داوری است که آن را انکار می‌کردید».

22. 22

    ۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ

    Uhshurul lazeena zalamoo wa azwaajahum wa maa kaanoo ya'budoon

    [به فرشتگان گفته می‌شود:] «گرد آورید کسانی را که [با شرک به خویش] ستم کرده‌اند با [همفکران و] همانندهایشان و آنچه عبادت می‌کردند

23. 23

    مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ

    Min doonil laahi fahdoohum ilaa siraatil Jaheem

    به جای الله؛ و آنان را به راه دوزخ هدایت کنید.

24. 24

    وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ

    Wa qifoohum innahum mas'ooloon

    و آنان را نگه دارید که قطعاً [پیش از رفتن به دوزخ] بازخواست خواهند شد».

25. 25

    مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ

    Maa lakum laa tanaasaroon

    [از دوزخیان می‌پرسند:] «چرا [مانند دنیا] از یکدیگر حمایت نمی‌کنید؟»

26. 26

    بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ

    Bal humul Yawma mustaslimoon

    بلکه امروز [همگی] تسلیم [امرِ پروردگار] هستند.

27. 27

    وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ

    Wa aqbala ba'duhum 'alaa ba'diny yatasaaa'aloon

    و پرسش‌کنان به یکدیگر رو می‌کنند

28. 28

    قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ

    Qaalooo innakum kuntum taatoonanaa 'anil yameen

    [و به رهبران و بزرگان خود] می‌گویند: «شما [برای به کفر کشاندنِ ما، با ادعای دین راستین و] از موضع حق به سراغمان می‌آمدید».

29. 29

    قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

    Qaaloo bal lam takoonoo mu'mineen

    [رهبرانشان] می‌گویند: «[ما مقصر نیستیم؛] بلکه شما خود ایمان نداشتید؛

30. 30

    وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَٰغِينَ

    Wa maa kaana lanaa 'alaikum min sultaanim bal kuntum qawman taagheen

    و ما هیچ تسلطی بر شما نداشتیم؛ بلکه شما خود گروهی سرکش بودید.

31. 31

    فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

    Fahaqqa 'alainaa qawlu Rabbinaaa innaa lazaaa'iqoon

    [اکنون] فرمان مجازاتِ پروردگارمان بر ما محقق شده و به راستی، ما [همگی عذاب دوزخ را] خواهیم چشید.

32. 32

    فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

    Fa aghwainaakum innaa kunnaa ghaaween

    شما را گمراه نمودیم [چرا که] در حقیقت، خود نیز گمراه بودیم».

33. 33

    فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

    Fa innahum Yawma'izin fil'azaabi mushtarikoon

    یقیناً آن روز [همۀ آنان] در عذاب شریکند.

34. 34

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

    Innaa kazaalika naf'alu bil mujrimeen

    بی‌تردید، ما با گناهکاران اینچنین [رفتار] می‌کنیم.

35. 35

    إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ

    Innahum kaanooo izaa qeela lahum laaa ilaaha illal laahu yastakbiroon

    آنان بودند که وقتی به آنان گفته می‌شد: «معبودی [به‌حق] جز الله نیست» سرکشی [و تکبر] می‌کردند.

36. 36

    وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ

    Wa yaqooloona a'innaa lataarikooo aalihatinaa lishaa'irim majnoon

    و می‌گفتند: «آیا ما معبودانمان را به خاطر [سخن] شاعری دیوانه رها کنیم؟»

37. 37

    بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ

    bal jaaa'a bilhaqqi wa saddaqal mursaleen

    [چنین نیست] بلکه او حق [= قرآن] را آورده و پیامبران [پیشین] را تصدیق کرده است.

38. 38

    إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ

    Innakum lazaaa'iqul 'azaabil aleem

    شما [کافران] قطعاً عذاب دردناک [دوزخ] را می‌چشید.

39. 39

    وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

    Wa maa tujzawna illaa maa kuntum ta'maloon

    و جز [در برابر] آنچه می‌کردید مجازات نمی‌شوید.

40. 40

    إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

    Illaa 'ibaadal laahil mukhlaseen

    [همه عذاب می‌بینند؛] مگر بندگان مخلص الله.

41. 41

    أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ

    Ulaaa'ika lahum rizqum ma'loom

    آنان [در پیشگاهِ پروردگار،] روزیِ مشخصی دارند:

42. 42

    فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ

    Fa waakihu wa hum mukramoon

    [انواع] میوه‌ها [را در اختیار خواهند داشت] و گرامی داشته می‌شوند.

43. 43

    فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

    Fee jannaatin Na'eem

    در باغ‌های پرنعمت [بهشت]؛

44. 44

    عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ

    'Alaa sururim mutaqaa bileen

    در حالی که مقابل یکدیگر بر تخت‌ها [تکیه زده‌اند]؛

45. 45

    يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ

    Yutaafu 'alaihim bikaasim mim ma'een

    جامی از شراب ناب [و زلال] پیرامونشان می‌گردانند؛

46. 46

    بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ

    Baidaaa'a laz zatil lish shaaribeen

    [شرابی روشن و] سپید که برای نوشندگانش لذت‌بخش است؛

47. 47

    لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ

    Laa feehaa ghawlunw wa laa hum 'anhaa yunzafoon

    [شرابی که خماری و] سردردی در نوشیدنش نیست و از آن مست نمی‌گردند.

48. 48

    وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ

    Wa 'indahum qaasiraatut tarfi 'een

    و نزدشان زنانی زیباچشم است که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و تنها به آنها عشق می‌ورزند].

49. 49

    كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ

    Ka annahunna baidum maknoon

    [زنانی که] گویی پردۀ سفید داخلی تخم [پرندگان] هستند که [از دسترس همگان] پنهان مانده‌اند.

50. 50

    فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ

    Fa aqbala ba'duhum 'alaa badiny yatasaaa 'aloon

    [بهشتیان دربارۀ رخدادهای دنیا صحبت می‌کنند و] برخی از آنان پرسش‌کنان رو به برخی دیگر می‌کنند.

51. 51

    قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ

    Qaala qaaa'ilum minhum innee kaana lee qareen

    یکی از آنان می‌گوید: «من [در دنیا] همنشینی داشتم.

52. 52

    يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ

    Yaqoolu a'innnaka laminal musaddiqeen

    [که پیوسته به من] می‌گفت: آیا تو واقعاً [به قیامت] باور داری؟

53. 53

    أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

    'A-izaa mitnaa wa kunnaa turaabanw wa 'izaaman 'ainnaa lamadeenoon

    آیا هنگامی که مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا حقیقتاً [زنده می‌شویم و در قبال کارهایمان مورد محاسبه قرار می‌گیریم و] به ما کیفر می‌دهند؟!»

54. 54

    قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

    Qaala hal antum muttali'oon

    [سپس به دوستان بهشتی‌اش] می‌گوید: «آیا [شما نیز همراه من] سر می‌کشید [تا بدانیم او کجاست]؟»

55. 55

    فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ

    Fattala'a fara aahu fee sawaaa'il Jaheem

    آنگاه خود سر می‌کشد و او را در میان دوزخ می‌بیند.

56. 56

    قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ

    Qaala tallaahi in kitta laturdeen

    به وی می‌گوید: «به الله سوگند که نزدیک بود مرا [با وسوسه‌های کفرآمیزت] نابود سازی.

57. 57

    وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ

    Wa law laa ni'matu Rabbee lakuntu minal muhdareen

    اگر نعمتِ [هدایتِ] پروردگارم نبود، من نیز از حاضرشدگان [در دوزخ] بودم».

58. 58

    أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

    Afamaa nahnu bimaiyiteen

    [آنگاه به بهشتیان می‌گوید:] «آیا ما مرگ دیگری نخواهیم داشت

59. 59

    إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

    Illa mawtatanal oola wa maa nahnu bimu'azzabeen

    جز همان مرگ نخستین خود، و عذاب نمی‌شویم؟

60. 60

    إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ

    Inna haazaa falya'ma lil'aamiloon

    به راستی که این همان کامیابی بزرگ است».

61. 61

    لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ

    Limisli haaza falya'ma lil 'aamiloon

    اهل عمل، باید برای چنین [پاداشی] بکوشند.

62. 62

    أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

    Azaalika khairun nuzulan am shajaratuz Zaqqom

    آیا این [نعمت بهشت، کریمانه‌تر و] برای پذیرایی بهتر است یا درختِ زَقّوم [در دوزخ]؟

63. 63

    إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ

    Innaa ja'alnaahaa fitnatal lizzaalimeen

    بی‌تردید، ما آن درخت را مایۀ آزمایش ستمکاران [مشرک] قرار داده‌ایم [چرا که می‌گویند: «هیچ درختی در آتش نمی‌روید»].

64. 64

    إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ

    Innahaa shajaratun takhruju feee aslil Jaheem

    در حقیقت، آن [مایۀ عذاب،] درختی است که از ژرفای دوزخ می‌روید.

65. 65

    طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

    Tal'uhaa ka annahoo ru'oosush Shayaateen

    میوه‌اش [چنان بدمنظر است که] گویی سرهای شیاطین است.

66. 66

    فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ

    Fa innahum la aakiloona minhaa famaali'oona minhal butoon

    آنان [= دوزخیان] از [میوه‌های تلخ] آن می‌خورند و شکم‌ها را از آنها انباشته می‌کنند.

67. 67

    ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ

    Summa inna lahum 'alaihaa lashawbam min hameem

    آنگاه بر روی این [غذای ناپاک، به جای نوشیدنی] آمیزه‌ای از آب جوشان دارند.

68. 68

    ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ

    Summa inna marji'ahum la ilal Jaheem

    سپس یقیناً بازگشتشان به دوزخ است.

69. 69

    إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ

    Innahum alfaw aabaaa'ahum daaalleen

    آنان پدران خود را گمراه یافتند؛

70. 70

    فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ

    Fahum 'alaa aasaarihim yuhra'oon

    و [همچنان] در پیِ آنان می‌شتافتند.

71. 71

    وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ

    Wa laqad dalla qablahum aksarul awwaleen

    و قطعاً قبل از آنان نیز بیشتر پیشینیان گمراه شدند.

72. 72

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

    Wa laqad arsalnaa feehim munzireen

    و بی‌تردید، ما هشداردهندگان [بسیاری] میان آنان فرستادیم.

73. 73

    فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ

    Fanzur kaifa kaana 'aaqibatul munzareen

    پس بنگر که سرانجامِ هشداریافتگان چگونه بود.

74. 74

    إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

    Illaa 'ibaadal laahil mukhlaseen

    [همه گرفتار عذاب شدند] مگر بندگان مخلص الله.

75. 75

    وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ

    Wa laqad naadaanaa Noohun falani'mal mujeeboon

    نوح به درگاه ما دعا کرد و [ما] چه نیکو اجابت‌کننده بودیم!

76. 76

    وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

    Wa jajainaahu wa ahlahoo minal karbil 'azeem

    و او و خانواده‌اش را [به همراه مؤمنان] از بلای بزرگ [طوفان] نجات دادیم

77. 77

    وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ

    Wa ja'alnaa zurriyyatahoo hummul baaqeen

    و [پس از طوفان، فقط پیروان مؤمن و] خانوادۀ او را [در زمین] باقی گذاشتیم

78. 78

    وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ

    Wa taraknaa 'alaihi fil aakhireen

    و در میان آیندگان [نام نیک] برایش به جا نهادیم.

79. 79

    سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ

    Salaamun 'alaa Noohin fil 'aalameen

    سلام [و ستایش] جهانیان بر نوح باد.

80. 80

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

    Innaa kazaalika najzil muhsineen

    به راستی، ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

81. 81

    إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

    Innahoo min 'ibaadinal mu'mineen

    بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود.

82. 82

    ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ

    Summa aghraqnal aakhareen

    آنگاه دیگران را [که در طوفان مانده بودند] غرق کردیم.

83. 83

    ۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ

    Wa ina min shee'atihee la Ibraaheem

    و قطعاً ابراهیم از پیروان او [= نوح] بود.

84. 84

    إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ

    Iz jaaa'a Rabbahoo bi qalbin saleem

    [یاد کن از] هنگامی که وی با دلی پاک [و خالی از شرک] به [درگاه] پروردگارش آمد.

85. 85

    إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ

    Iz qaala li abeehi wa qawmihee maazaa ta'budoon

    آنگاه که به پدر و قومش گفت: «چه چیزی عبادت می‌کنید؟

86. 86

    أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

    A'ifkan aalihatan doonal laahi tureedoon

    آیا به جای الله، این معبودان دروغین را می‌خواهید؟

87. 87

    فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

    Famaa zannukum bi Rabbil'aalameen

    گمانتان دربارۀ پروردگار جهانیان چیست؟»

88. 88

    فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ

    Fanazara nazratan finnujoom

    سپس نگاهی به ستارگان افکند [و اندیشید].

89. 89

    فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ

    Faqaala inee saqeem

    و گفت: «من بیمارم [و در جشن شرکت نمی‌کنم]».

90. 90

    فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ

    Fatawallaw 'anhu mudbireen

    پس [مردم] او را ترک کردند و رفتند.

91. 91

    فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

    Faraagha ilaaa aalihatihim faqaala alaa taakuloon

    آنگاه پنهانی نزد معبودهایشان رفت و [با تمسخر] گفت: «چیزی نمی‌خورید؟

92. 92

    مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ

    Maa lakum laa tantiqoon

    شما را چه شده است که سخن نمی‌گویید؟»

93. 93

    فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ

    Faraagha 'alaihim darbam bilyameen

    سپس با دست راست خود ضربه‌ای [محکم] بر آنها وارد آورد [و جز بُت بزرگ، همه را شکست].

94. 94

    فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

    Fa aqbalooo ilaihi yaziffoon

    قومش شتابان به سوی او آمدند.

95. 95

    قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

    Qaala ata'budoona maa tanhitoon

    [ابراهیم] گفت: «آیا چیزی را که خود می‌تراشید عبادت می‌کنید؟

96. 96

    وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

    Wallaahu khalaqakum wa maa ta'maloon

    و حال آنکه الله، [هم] شما و [هم] آنچه را انجام می‌دهید آفریده است».

97. 97

    قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ

    Qaalub noo lahoo bun yaanan fa alqoohu fil jaheem

    [وقتی بُت‌پرستان از پاسخ درماندند،] گفتند: «بنایی [بلند] برایش بسازید و او را در آتش بیفکنید».

98. 98

    فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ

    Fa araadoo bihee kaidan faja 'alnaahumul asfaleen

    برای [نابودی] او نیرنگی خواستند و[لی] ما آنان را پست و [مغلوب] ساختیم [و آتش بر ابراهیم سرد و بی‌اثر شد].

99. 99

    وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ

    Wa qaala innee zaahibun ilaa Rabbee sa yahdeen

    و گفت: «من به سوی [سرزمین دیگری برای عبادتِ] پروردگارم می‌روم [و هجرت می‌کنم] و او مرا هدایت خواهد کرد.

100. 100

     رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

     Rabbi hab lee minas saaliheen

     پروردگارا، [فرزندی] از شایستگان به من عطا کن».

101. 101

     فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ

     Fabashsharnaahu bighulaamin haleem

     ما [دعایش را مستجاب کردیم و] او را به تولد پسری بردبار بشارت دادیم.

102. 102

     فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

     Falamma balagha ma'a hus sa'ya qaala yaa buniya inneee araa fil manaami anneee azbahuka fanzur maazaa taraa; qaala yaaa abatif 'al maa tu'maru satajidunee in shaaa'allaahu minas saabireen

     و چون [اسماعیل] به [سن نوجوانی و] حد تلاش [و همکاری] با او [= ابراهیم] رسید، به وی گفت: پسرم، در خواب [به من وحی می‌شود و] می‌بینم که تو را ذبح می‌کنم. نظرت در این باره چیست؟» [اسماعیل] گفت: «پدرجان، آنچه را به تو امر شده است انجام بده. ان شاء الله مرا [در برابر اجرای این فرمان،] شکیبا خواهی یافت».

103. 103

     فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ

     Falammaaa aslamaa wa tallahoo liljabeen

     هنگامی که هر دو تسلیم [فرمان پروردگار] شدند و [ابراهیم] او را به پیشانی [بر خاک] نهاد.

104. 104

     وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ

     Wa naadainaahu ai yaaaa Ibraheem

     به او ندا دادیم که: «ای ابراهیم،

105. 105

     قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

     Qad saddaqtar ru'yaa; innaa kazaalika najzil muhsineen

     یقیناً که خوابت را تحقق بخشیدی». ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

106. 106

     إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ

     Inna haazaa lahuwal balaaa'ul mubeen

     بی‌تردید، این [خواب،] آزمایشی آشکار بود [و ابراهیم از آن سربلند بیرون آمد].

107. 107

     وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ

     Wa fadainaahu bizibhin 'azeem

     و [جان] او را در ازای قربانی بزرگی بازخریدیم

108. 108

     وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ

     Wa taraknaa 'alaihi fil aakhireen

     و در میان آیندگان، [نام نیک] برایش بر جای نهادیم.

109. 109

     سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ

     Salaamun 'alaaa Ibraaheem

     سلام بر ابراهیم.

110. 110

     كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

     Kazaalika najzil muhsineen

     ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

111. 111

     إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

     Innahoo min 'ibaadinal mu'mineen

     بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود.

112. 112

     وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

     Wa bashsharnaahu bi Ishaaqa Nabiyayam minas saaliheen

     و او را به [تولد] اسحاق که پیامبری از شایستگان بود بشارت دادیم.

113. 113

     وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ

     Wa baaraknaa 'alaihi wa 'alaaa Ishaaq; wa min zurriyya tihimaa muhsinunw wa zaalimul linafshihee mubeen

     [ما] به او و اسحاق برکت دادیم؛ و [برخی] از افرادِ دودمانشان نیکوکار بودند و [برخی دیگر] آشکارا نسبت به خویشتن ستمکار بودند.

114. 114

     وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

     Wa laqad mananna alaa Moosaa wa Haaroon

     و به راستی، بر موسی و هارون منت نهادیم

115. 115

     وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

     Wa najjainaahumaa wa qawmahumaa minal karbil 'azeem

     و آن دو را همراه قومشان از اندوه بزرگ [= ستم فرعون و خطر غرق شدن در نیل] نجات دادیم

116. 116

     وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ

     Wa nasarnaahum fakaanoo humul ghaalibeen

     و یاری‌شان کردیم تا پیروز شدند

117. 117

     وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ

     Wa aatainaahumal Kitaabal mustabeen

     و به آن دو، کتاب روشنگر [= تورات] دادیم

118. 118

     وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ

     Wa hadainaahumus Siraatal Mustaqeem

     و آن دو را به راه راست هدایت کردیم

119. 119

     وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ

     Wa taraknaa 'alaihimaa fil aakhireen

     و در میان آیندگان [نام نیک] برایشان بر جای نهادیم.

120. 120

     سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

     Salaamun 'alaa Moosaa wa Haaroon

     سلام بر موسی و هارون.

121. 121

     إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

     Innaa kazaalika najzil muhsineen

     ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

122. 122

     إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

     Innahumaa min 'ibaadinal mu'mineen

     بی‌تردید، آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.

123. 123

     وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

     Wa inna Ilyaasa laminal mursaleen

     و قطعاً الیاس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود.

124. 124

     إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

     Iz qaala liqawmiheee alaa tattaqoon

     [یاد کن از] هنگامی که او به قومش گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

125. 125

     أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ

     Atad'oona Ba'lanw wa tazaroona ahsanal khaaliqeen

     آیا [نماد یا همان بتِ] «بَعل» را [به عبادت] می‌خوانید و بهترین آفریننده را رها می‌کنید؟

126. 126

     ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

     Allaaha Rabbakum wa Rabba aabaaa'ikumul awwaleen

     الله [را ترک می‌کنید] که پروردگار شما و پروردگار پدرانتان است».

127. 127

     فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

     Fakazzaboohu fa inna hum lamuhdaroon

     اما او را دروغگو انگاشتند و مسلّماً [برای عذاب] احضار می‌شوند.

128. 128

     إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

     Illaa 'ibaadal laahil mukhlaseen

     مگر بندگان مخلص الله.

129. 129

     وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ

     Wa taraknaa 'alaihi fil aakhireen

     ما در میان آیندگان [نام نیک] برایش بر جای نهادیم.

130. 130

     سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ

     Salaamun 'alaaa Ilyaaseen

     سلام بر الیاس.

131. 131

     إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

     Innaa kazaalika najzil muhsineen

     به راستی، ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

132. 132

     إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

     Innahoo min 'ibaadinal mu'mineen

     بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود.

133. 133

     وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

     Wa inna Lootal laminal mursaleen

     و قطعاً لوط [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود.

134. 134

     إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

     Iz najjainaahu wa ahlahooo ajma'een

     [یاد کن از] هنگامی که او و همۀ خانواده‌اش را نجات دادیم.

135. 135

     إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ

     Illaa 'ajoozan fil ghaabireen

     مگر پیرزنی که از باقی‌ماندگان [در عذاب] بود.

136. 136

     ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ

     Summa dammarnal aakhareen

     سپس دیگران را هلاک کردیم.

137. 137

     وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ

     Wa innakum latamurroona 'alaihim musbiheen

     و شما [در سفر به سرزمین شام] صبحگاهان بر [ویرانه‌های شهرهای] آنان می‌گذرید.

138. 138

     وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

     Wa billail; afalaa ta'qiloon

     و نیز شامگاهان، آیا نمی‌اندیشید [و عبرت نمی‌گیرید]؟

139. 139

     وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

     Wa inna Yoonusa laminal mursaleen

     و قطعاً یونس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود.

140. 140

     إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

     Iz abaqa ilal fulkil mash hoon

     [یاد کن از] هنگامی که [خشمگین از کفر قومش، بدون اجازۀ پروردگار] به کشتیِ انباشته [از مسافر و بار] گریخت.

141. 141

     فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ

     Fasaahama fakaana minal mudhadeen

     [چون کشتی در حال غرق شدن بود، یونس با سرنشینان کشتی برای بیرون انداختنِ برخی افراد] قرعه انداخت و خود از باختگان شد [و او را به دریا انداختند].

142. 142

     فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ

     Faltaqamahul hootu wa huwa muleem

     سپس ماهی [بزرگی] او را بلعید؛ در حالی که درخور سرزنش بود.

143. 143

     فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ

     Falaw laaa annahoo kaana minal musabbiheen

     اگر در زمرۀ تسبیح‌گویان [پروردگار] نبود،

144. 144

     لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

     Lalabisa fee batniheee ilaa Yawmi yub'asoon

     یقیناً تا روزی که [مردم] برانگیخته می‌شوند، در شکم آن [ماهی] باقی می‌ماند.

145. 145

     ۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ

     Fanabaznaahu bil'araaa'i wa huwa saqeem

     آنگاه او را در حالی که [ضعیف و] بیمار بود به سرزمینی خشک [و بی‌گیاه] افکندیم

146. 146

     وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ

     Wa ambatnaa 'alaihi shajaratam mai yaqteen

     و بوتۀ کدو بر [سرِ] او رویاندیم [تا از سایه و میوه‌اش بهره گیرد]؛

147. 147

     وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

     Wa arsalnaahu ilaa mi'ati alfin aw yazeedoon

     و [دوباره] او را به سوی صد هزار نفر یا بیشتر [به رسالت] فرستادیم.

148. 148

     فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ

     Fa aamanoo famatta' naahum ilaa heen

     آنان ایمان آوردند و ما نیز آنان را تا مدتی [از نعمت‌های زندگی] بهره‌مند ساختیم.

149. 149

     فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ

     Fastaftihim ali Rabbikal banaatu wa lahumul banoon

     از آنان [= مشرکان] بپرس آیا دخترها برای پروردگارِ تو و پسرها برای آنهاست؟

150. 150

     أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًۭا وَهُمْ شَٰهِدُونَ

     Am khalaqnal malaaa'i kata inaasanw wa hm shaahidoon

     آیا ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان حضور داشتند؟

151. 151

     أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ

     Alaaa innahum min ifkihim la yaqooloon

     آگاه باش! آنان از [روی تهمت و] دروغگویی می‌گویند:

152. 152

     وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ

     Waladal laahu wa innhum lakaaziboon

     «الله فرزند دارد» و یقیناً دروغ می‌گویند.

153. 153

     أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ

     Astafal banaati 'alal baneen

     آیا [الله] دختران را بر پسران ترجیح داده است؟

154. 154

     مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

     Maa lakum kaifa tahkumoon

     شما را چه شده است؟ چگونه حکم می‌کنید؟

155. 155

     أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

     Afalaa tazakkaroon

     آیا [نمی‌اندیشید و] پند نمی‌گیرید؟

156. 156

     أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌۭ مُّبِينٌۭ

     Am lakum sultaanum mubeen

     آیا [بر ادعای باطل خویش] دلیل روشنی دارید؟

157. 157

     فَأْتُوا۟ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

     Faatoo bi Kitaabikum in kuntum saadiqeen

     اگر راستگویید، کتابتان را بیاورید.

158. 158

     وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

     Wa ja'aloo bainahoo wa bainal jinnati nasabaa; wa laqad 'alimatil jinnatu innahum lamuhdaroon

     [مشرکان] بین او [= الله] و فرشتگان، خویشاوندی قائل شده‌اند؛ در حالی که فرشتگان به یقین می‌دانند که [مشرکان روز قیامت، برای حسابرسی] احضار می‌شوند.

159. 159

     سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

     Subhaanal laahi 'ammaa yasifoon

     الله از آنچه [مشرکان] توصیف می‌کنند منزّه است.

160. 160

     إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

     Illaa 'ibaadal laahil mukhlaseen

     [مردم در توصیف پروردگار، سخن گزاف می‌گویند؛] مگر بندگان مخلص الله.

161. 161

     فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

     Fa innakum wa maa ta'ubdoon

     شما [مشرکان] و آنچه عبادت می‌کنید

162. 162

     مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ

     Maaa antum 'alaihi befaaatineen

     [هرگز] گمراهگر [کسی از دین حق] نیستید؛

163. 163

     إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ

     Illaa man huwa saalil jaheem

     مگر کسی که [به تقدیرِ الهی،] اهل دوزخ باشد.

164. 164

     وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ

     Wa maa minnasa illaa lahoo maqaamum ma'loom

     و [فرشتگان می‌گویند:] «هیچ‌یک از ما نیست، مگر آنکه مقام مشخصی [در پیشگاه الهی] دارد.

165. 165

     وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ

     Wa innaa llanah nus saaffoon

     ماییم که [برای عبادت و نیایش به درگاه پروردگار] به صف ایستاده‌ایم

166. 166

     وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ

     Wa innaa lanah nul musabbihoon

     و بی‌تردید، ماییم که تسبیح‌گوی [او] هستیم».

167. 167

     وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ

     Wa in kaanoo la yaqooloon

     و [کافران، پیش از بعثت] همواره می‌گفتند:

168. 168

     لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ

     Law anna 'indana zikram minal awwaleen

     «اگر کتابی از [کتاب‌های آسمانیِ] پیشینیان نزدمان بود،

169. 169

     لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

     Lakunna 'ibaadal laahil mukhlaseen

     یقیناً از بندگان مخلصِ الله می‌شدیم».

170. 170

     فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

     Fakafaroo bihee fasawfa ya'lamoon

     اما [هنگامی که پیامبر با قرآن به سویشان آمد، حقانیتِ] آن را انکار کردند؛ به زودی [نتیجۀ انکارشان را] خواهند دانست.

171. 171

     وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ

     Wa laqad sabaqat Kalimatunaa li'ibaadinal mursa leen

     و قطعاً سخن ما دربارۀ بندگان فرستاده‌شده‌مان از پیش صادر شده است [که]:

172. 172

     إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ

     Innaa hum lahumul mansooroon

     آنان قطعاً [از جانب ما] یاری‌شده‌اند.

173. 173

     وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ

     Wa inna jundana lahumul ghaaliboon

     و بی‌تردید، لشکر ما پیروزند.

174. 174

     فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ

     Fatawalla 'anhum hatta heen

     پس [ای پیامبر،] تا مدتی از آنان [= مشرکان] روی بگردان.

175. 175

     وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

     Wa absirhum fasawfa yubsiroon

     و آنان را [در هنگام نزول عذاب] بنگر؛ به زودی خود [نیز نتیجۀ کفرشان را] خواهند دید.

176. 176

     أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

     Afabi'azaabinaa yasta'jiloon

     آیا عذاب ما را به شتاب خواستارند؟

177. 177

     فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ

     Fa izaa nazala bisaahatihim fasaaa'a sabaahul munzareen

     آنگاه که [عذاب الهی] بر خانه‌هایشان فرود آید، چه بد است بامداد هشداریافتگان!

178. 178

     وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ

     Wa tawalla 'anhum hattaa heen

     و تا مدتی از آنان روی بگردان،

179. 179

     وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

     Wa absir fasawfa yubsiroon

     و آنان را [در هنگام نزول عذاب] بنگر؛ به زودی خود [نیز نتیجۀ کفرشان را] خواهند دید.

180. 180

     سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

     Subhaana Rabbika Rabbil 'izzati 'amma yasifoon

     پروردگارت ـ پروردگار عزت و قدرت ـ از آنچه [مشرکان به دروغ] توصیف می‌کنند پاک و منزه است.

181. 181

     وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ

     Wa salaamun 'alalmursaleen

     و سلام بر پیامبران

182. 182

     وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

     Walhamdu lillaahi Rabbil 'aalameen

     و سپاس [و ستایش] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است.

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com