شعراء

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. 1

   طسٓمٓ

   Taa-Seeen-Meeem

   طسم [= طا. سین. میم].

2. 2

   تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ

   Tilka Aayaatul Kitaabil Mubeen

   این آیاتِ کتابِ روشنگر است.

3. 3

   لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

   La'allaka baakhi'un nafsaka allaa yakoonoo mu'mineen

   گویی می‌خواهی از [اندوهِ] اینکه [مشرکان] ایمان نمی‌آورند، خود را هلاک کنی.

4. 4

   إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ

   In nashaa nunazzil 'alaihim minas samaaa'i Aayatan fazallat a'naaquhum lahaa khaadi'een

   اگر بخواهیم، از آسمان نشانه‌ای بر آنان نازل می‌کنیم که در برابرش با فروتنی سر فرود آورند.

5. 5

   وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ

   Wa maa yaateehim min zikrim minar Rahmaani muhdasin illaa kaanoo 'anhu mu'rideen

   و هیچ پند تازه‌ای از سوی [الله] رحمان برایشان نمی‌آید، مگر اینکه از آن رویگردانند.

6. 6

   فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ

   Faqad kazzaboo fasa yaateehim ambaaa'u maa kaanoo bihee yastahzi'oon

   به راستی آنان [دعوت پیامبران و عذاب قیامت را] تکذیب کردند؛ به زودی اخبار آنچه مسخره می‌کردند به آنان خواهد رسید.

7. 7

   أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ

   Awa lam yaraw ilal ardi kam ambatnaa feehaa min kulli zawjin kareem

   آیا به زمین نمی‌نگرند که چه بسیار از هر گونه [گیاه] زیبا [و سودمندی] در آن رویانده‌ایم؟

8. 8

   إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

   Inn fee zaalika la Aayah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

   بی‌تردید، در این [آفرینش،] نشانه‌ای [از قدرت الله بر معاد] است؛ و[لی] بیشتر آنان ایمان نمی‌آورند.

9. 9

   وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

   Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

   و بی‌تردید، پروردگارت شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

10. 10

    وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ

    Wa iz naadaa Rabbuka Moosaaa ani'-til qawmaz zaalimeen

    و [یاد کن از] هنگامی که پروردگارت موسی را ندا داد که: «به سوی قوم ستمکار برو

11. 11

    قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ

    Qawma Fir'awn; alaa yattaqoon

    ـ قوم فرعون ـ [و به آنان بگو] آیا [از کفر و سرکشی] نمی‌پرهیزند؟»

12. 12

    قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

    Qaala Rabbi inneee akhaafu ai yukazziboon

    [موسی] گفت: «پروردگارا، به‌راستی می‌ترسم که مرا تکذیب کنند،

13. 13

    وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ

    Wa yadeequ sadree wa laa yantaliqu lisaanee fa arsil ilaa Haaroon

    و دلم [از تکذیب و کفرشان] تنگ می‌گردد و زبانم [به قدر کافی گویا و] روان نیست؛ پس [جبرئیل را] به سوی هارون بفرست [تا مرا یاری کند].

14. 14

    وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ

    Wa lahum 'alaiya zambun fa akhaafu ai yaqtuloon

    و آنان [به گمان خویش، قصاصِ] گناهی بر [گردن] من دارند؛ می‌ترسم که مرا بکشند».

15. 15

    قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ

    Qaala kallaa fazhabaa bi Aayaatinaaa innaa ma'akum mustami'oon

    [الله] فرمود: «هرگز! [چنین نیست که بتوانند تو را به قتل برسانند. پس تو و هارون] با آیات [و معجزات] ما بروید. یقیناً [با یاری و تایید] با شماییم و [گفتگویتان را] می‌شنویم.

16. 16

    فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

    Faatiyaa Fir'awna faqoolaaa innaa Rasoolu Rabbil 'aalameen

    پس نزد فرعون بروید و بگویید: "ما فرستادۀ پروردگار جهانیان هستیم؛

17. 17

    أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

    An arsil ma'anaa Baneee Israaa'eel

    که بنی‌اسرائیل را همراه ما بفرست"».

18. 18

    قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ

    Qaala alam nurabbika feenaa waleedanw wa labista feenaa min 'umurika sineen

    [فرعون] گفت: «آیا تو را در کودکی میان خویش پرورش ندادیم و سال‌هایی از عمرت را بین ما نبودی؟

19. 19

    وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ

    Wa fa'alta fa'latakal latee fa'alta wa anta minal kaafireen

    و کار خود را ـ چنان که خواستی‌ـ کردی [و برای یاری مردی از قومت آن مرد قِبطی را کشتی]؛ و تو [نسبت به نعمت‌های من] ناسپاسی».

20. 20

    قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

    Qaala fa'altuhaaa izanw wa ana minad daaaleen

    [موسی] گفت: «من آن [کار] را زمانی انجام دادم که از بی‌خبران بودم [نمی‌دانستم مشتی سبب قتل می‌گردد].

21. 21

    فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

    Fafarartu minkum lam maa khiftukum fawahaba lee Rabbee hukmanw wa ja'alanee minal mursaleen

    آنگاه چون از شما ترسیدم، فرار کردم. آنگاه پروردگارم به من دانش بخشید و مرا از پیامبران قرار داد.

22. 22

    وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

    Wa tilka ni'matun tamun nuhaa 'alaiya an 'abbatta Baneee Israaa'eel

    و این [چه] نعمتی است که تو بر من منت می‌گذاری که بنی‌اسرائیل را بردۀ خود ساخته‌ای؟»

23. 23

    قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ

    Qaala Fir'awnu wa maa Rabbul 'aalameen

    فرعون گفت: «پروردگار جهانیان کیست؟»

24. 24

    قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

    Qaala Rabbus samaawaati wal ardi wa maa bainahumaa in kuntum mooqineen

    [موسی] گفت: «پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست. اگر اهل یقین هستید [تنها او را عبادت کنید]».

25. 25

    قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ

    Qaala liman hawlahooo alaa tastami'oon

    [فرعون] به کسانی که در اطرافش بودند [با تمسخر] گفت: «آیا می‌شنوید [چه می‌گوید]؟»

26. 26

    قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

    Qaala Rabbukum wa Rabbu aabaaa'ikumul awwaleen

    [موسی] گفت: «[الله] پروردگار شما و پروردگارِ نیاکان شماست».

27. 27

    قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ

    Qaala inna Rasoolakumul lazee ursila ilaikum lamajnoon

    [فرعون] گفت: «این پیامبرتان که به سوی شما فرستاده شده، یقیناً دیوانه است».

28. 28

    قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

    Qaala Rabbul mashriqi wal maghribi wa maa baina humaa in kuntum ta'qiloon

    [موسی] گفت: «اگر بیندیشید، [خواهید دانست که او] پروردگار مشرق و مغرب و همۀ چیزهایی است که میان آن دو قرار دارد».

29. 29

    قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ

    Qaala la'init takhazta ilaahan ghairee la aj'alannaka minal masjooneen

    [فرعون پس از ناتوانی از استدلال با موسی] گفت: «اگر معبودی جز من برگزینی، قطعاً تو را زندانی می‌کنم».

30. 30

    قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ

    Qaala awalw ji'tuka bishai'im mubeen

    [موسی] گفت: «حتی اگر نشانۀ آشکاری [در مورد رسالتم] برایت آورده باشم؟»

31. 31

    قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

    Qaala faati biheee in kunta minas saadiqeen

    [فرعون] گفت: «اگر راست می‌گویی، آن را بیاور».

32. 32

    فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ

    Fa alqaa 'asaahu fa izaaa hiya su'baanum mubeen

    آنگاه [موسی] عصایش را افکند که ناگهان [به] اژدهایی آشکار [تبدیل] شد.

33. 33

    وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

    Wa naza'a yadahoo faizaa hiya baidaaa'u linnaa zireen

    و دستش را [از گریبان] بیرون آورد و ناگاه در نظرِ بینندگان سپید [و روشن] بود.

34. 34

    قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ

    Qaala lilmala-i hawlahooo inna haazaa lasaahirun 'aleem

    [فرعون] به بزرگان پیرامونش گفت: «حقا که این [مرد،] جادوگری داناست.

35. 35

    يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ

    Yureedu ai yukhrijakum min ardikum bisihrihee famaazaa taamuroon

    [او] می‌خواهد شما را با جادویش از سرزمینتان بیرون کند؛ نظرتان چیست؟»

36. 36

    قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

    Qaalooo arjih wa akhaahu wab'as filmadaaa'ini haashireen

    آنان گفتند: «[تصمیم دربارۀ مجازاتِ] او و برادرش را به تأخیر انداز و مأمورانِ جمع‌آوری را به [همۀ] شهرها بفرست

37. 37

    يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ

    Yaatooka bikulli sah haarin 'aleem

    تا هر جادوگر ماهر [و] دانایی را نزدت بیاورند».

38. 38

    فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ

    Fa jumi'as saharatu limeeqaati Yawmim ma'loom

    [چنین کردند، و سرانجام] جادوگران برای وعده‌گاهِ روز معیّن گرد آورده شدند.

39. 39

    وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ

    Wa qeela linnaasi hal antum mujtami'oon

    و به مردم گفته شد: «آیا شما [نیز] جمع می‌شوید [تا ببینیم برنده کیست]؟

40. 40

    لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ

    La'allanaa nattabi'us saharata in kaanoo humul ghaalibeen

    امید که اگر جادوگران پیروز شدند، [همگی] از آنان پیروی کنیم».

41. 41

    فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ

    Falammaa jaaa'as saharatu qaaloo li Fir'awna a'inna lanaa la ajjran in kunnaa nahnul ghaalibeen

    وقتی جادوگران آمدند، به فرعون گفتند: «اگر ما پیروز شویم، آیا پاداشی خواهیم داشت؟»

42. 42

    قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ

    Qaala na'am wa innakum izal laminal muqarrabeen

    او گفت: «آری؛ در آن صورت، قطعاً از نزدیکانم خواهید بود».

43. 43

    قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ

    Qaala lahum Moosaaa alqoo maaa antum mulqoon

    موسی به آنان گفت: «هر چه [می‌خواهید] بیفکنید، [اکنون] بیفکنید».

44. 44

    فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ

    Fa alqaw hibaalahum wa 'isiyyahum wa qaaloo bi'izzati Fir'awna innaa lanahnul ghaaliboon

    آنان ریسمان‌ها و عصاهایشان را افکندند و گفتند: «به عزت فرعون سوگند که ما حتماً پیروزیم».

45. 45

    فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

    Fa alqaa Moosaa 'asaahu fa izaa hiya talqafu maa yaafikoon

    سپس موسی عصایش را افکند؛ ناگهان [به اژدهایی تبدیل شد و] آنچه را به دروغ ساخته بودند بلعید.

46. 46

    فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ

    Fa ulqiyas saharatu saajideen

    آنگاه جادوگران به سجده درافتادند.

47. 47

    قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

    Qaalooo aamannaa bi Rabbil 'aalameen

    [و] گفتند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم؛

48. 48

    رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

    Rabbi Moosaa wa Haaroon

    پروردگار موسی و هارون».

49. 49

    قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

    Qaala aamantum lahoo qabla an aazana lakum innahoo lakabeerukumul lazee 'alla makumus sihra falasawfa ta'lamoon; la uqatti'anna aidiyakum wa arjulakum min khilaafinw wa la usallibanna kum ajma'een

    [فرعون] گفت: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ بی‌تردید، او همان بزرگِ شماست که به شما جادو آموخته است. به زودی خواهید دانست [که مجازاتتان چیست]. یقیناً دست‌ها و پاهایتان را برعکس [یکدیگر از چپ و راست] قطع می‌کنم و همگی‌تان را به دار می‌آویزم».

50. 50

    قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

    Qaaloo la daira innaaa ilaa Rabbinaa munqalliboon

    آنان گفتند: «[در این شکنجه و عذاب] هیچ زیانی نیست. بی‌تردید، ما به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم.

51. 51

    إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

    Innaa natma'u ai yaghfira lanaa Rabbunna khataa yaanaaa an kunnaaa awwalal mu'mineen

    امیدواریم که پروردگارمان گناهان ما را ببخشد که ما نخستین کسانی هستیم که [از این قوم، به پروردگارِ موسی] ایمان آورده‌ایم».

52. 52

    ۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

    Wa awhainaaa ilaa Moosaaa an asri bi'ibaadeee innakum muttaba'oon

    و به موسی وحی کردیم که: «بندگانم را شبانه [از مصر] بیرون ببر؛ [زیرا سپاه فرعون] قطعاً در پیِ شما خواهد آمد».

53. 53

    فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

    Fa arsala Fir'awnu filmadaaa'ini haashireen

    فرعون [چون از ماجرا آگاه گردید] مأمورانِ جمع‌آوری [نیرو] را به شهرها فرستاد.

54. 54

    إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ

    Inna haaa'ulaaa'i lashir zimatun qaleeloon

    [و اعلام کرد:] اینها [= بنی‌اسرائیل] عده‌ای ناچیزند

55. 55

    وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ

    Wa innahum lanaa laghaaa'izoon

    و جداً ما را به خشم آورده‌اند

56. 56

    وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ

    Wa innaa lajamee'un haaziroon

    و ما همگی کاملاً [هوشیار و] آمادۀ پیکاریم».

57. 57

    فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ

    Fa akhrajnaahum min Jannaatinw wa 'uyoon

    [سرانجام] آنان را از باغ‌ها و چشمه‌ها[ی سرزمین مصر] بیرون آوردیم

58. 58

    وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ

    Wa kunoozinw wa ma qaamin kareem

    و از گنج‌ها و خانه‌های مجلّل [دور ساختیم].

59. 59

    كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

    Kazaalika wa awrasnaahaa Baneee Israaa'eel

    اینچنین [کردیم] و بنی‌اسرائیل را وارث آن [ثروت و داراییِ] نمودیم.

60. 60

    فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ

    Fa atba'oohum mushriqeen

    [سپاه فرعون] هنگام طلوع آفتاب به تعقیب آنان پرداختند.

61. 61

    فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

    Falammaa taraaa'al jam'aani qaala as haabu Moosaaa innaa lamudrakoon

    و چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «قطعاً [در چنگال فرعونیان] گرفتاریم».

62. 62

    قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ

    Qaala kallaaa inna ma'iya Rabbee sa yahdeen

    [موسی] گفت: «هرگز! بی‌تردید، پروردگارم با من است و مرا [به راه نجات] هدایت خواهد کرد».

63. 63

    فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ

    Fa awhainaaa ilaa Moosaaa anidrib bi'asaakal bahra fanfalaqa fakaana kullu firqin kattawdil 'azeem

    به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن»؛ [هنگامی که عصایش را زد، دریا] شکافته شد و هر بخشی [از آن،] همچون کوهی بزرگ گشت.

64. 64

    وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ

    Wa azlafnaa sammal aakhareen

    و آن گروه دیگر [= فرعون و سپاهش] را به آنجا کشاندیم.

65. 65

    وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

    Wa anjainaa Moosaa wa mam ma'ahooo ajma'een

    و موسی و همۀ کسانی را که همراهش بودند نجات دادیم.

66. 66

    ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ

    Summa aghraqnal aakhareen

    و دیگران را غرق نمودیم.

67. 67

    إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Inna fee zaalika la Aayaah; wa maa kaana aksaru hu mu'mineen

    قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و[لی] بیشتر آنان مؤمن نبودند.

68. 68

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

    Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

    و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

69. 69

    وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ

    Watlu 'alaihim naba-a Ibraaheem

    [ای پیامبر،] داستان ابراهیم را بر آنان بازگو.

70. 70

    إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ

    Iz qaala li abeehi wa qawmihee maa ta'budoon

    هنگامی که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را عبادت می‌کنید؟»

71. 71

    قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ

    Qaaloo na'budu asnaaman fanazallu lahaa 'aakifeen

    آنان گفتند: «بُت‌هایی را عبادت می‌کنیم و پیوسته سر بر آستانشان داریم».

72. 72

    قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ

    Qaala hal yasma'oona kum iz tad'oon

    [ابراهیم] گفت: «آیا وقتی آنها را می‌خوانید، [صدای] شما را می‌شنوند؟

73. 73

    أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

    Aw yanfa'oonakum aw yadurroon

    یا به شما سود و زیان می‌رسانند؟»

74. 74

    قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

    Qaaloo bal wajadnaaa aabaaa 'anaa kazaalika yaf'aloon

    آنان گفتند: «[نه،] ولی پدرانمان را یافتیم که چنین می‌کردند [و از آن‌ها تقلید می‌کنیم]».

75. 75

    قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

    Qaala afara 'aitum maa kuntum ta'budoon

    [ابراهیم] گفت: «آیا دیدید [و دانستید] چیزهایی را که همواره عبادت می‌کردید

76. 76

    أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ

    Antum wa aabaaa'ukumul aqdamoon

    [هم] شما و [هم] پدرانتان

77. 77

    فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ

    Fa innahum 'aduwwwul leee illaa Rabbal 'aalameen

    یقیناً [همۀ] آنها [= معبودان باطل] دشمنِ [عقیدۀ توحیدیِ] من هستند؟ مگر پروردگار جهانیان.

78. 78

    ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ

    Allazee khalaqanee fa Huwa yahdeen

    آن [معبودی] که مرا آفریده و هدایتم می‌کند

79. 79

    وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ

    Wallazee Huwa yut'imunee wa yasqeen

    و همان ذاتی که به من غذا می‌دهد و سیرابم می‌سازد

80. 80

    وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

    Wa izaa mardtu fahuwa yashfeen

    و هنگامی که بیمار می‌شوم، اوست که شفایم می‌دهد

81. 81

    وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ

    Wallazee yumeetunee summa yuhyeen

    و ذاتی که مرا می‌میرانَد و [دوباره] زنده‌ام می‌کند

82. 82

    وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ

    Wallazeee atma'u ai yaghfira lee khateee' atee Yawmad Deen

    و ذاتی که امیدوارم روز جزا گناهانم را ببخشد.

83. 83

    رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ

    Rabbi hab lee hukmanw wa alhiqnee bis saaliheen

    پروردگارا، به من دانشی [در دین] ببخش و مرا به شایستگان ملحق کن.

84. 84

    وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ

    Waj'al lee lisaana sidqin fil aakhireen

    و در آیندگان آوازه‌ای نیک برایم قرار بده.

85. 85

    وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

    Waj'alnee minw warasati Jannnatin Na'eem

    و مرا از وارثان بهشتِ پرنعمت بگردان.

86. 86

    وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

    Waghfir li abeee innahoo kaana mind daalleen

    و پدرم را بیامرز [که] بی‌تردید در زمرۀ گمراهان بود.

87. 87

    وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ

    Wa laa tukhzinee Yawma yub'asoon

    و روزی که [مردم] برانگیخته می‌شوند، مرا رسوا [و شرمنده] نساز.

88. 88

    يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ

    Yawma laa yanfa'u maalunw wa laa banoon

    همان روزی که مال و فرزندان سودی نمی‌بخشد؛

89. 89

    إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ

    Illaa man atal laaha biqalbin saleem

    مگر کسی‌که قلبی پاک [و خالی از شرک و نفاق و کینه و ریا] به پیشگاه الله بیاورد».

90. 90

    وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ

    Wa uzlifatil Jannatu lilmuttaqeen

    و [آن روز،] بهشت برای پرهیزگاران نزدیک می‌گردد

91. 91

    وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ

    Wa burrizatil Jaheemu lilghaaween

    و دوزخ برای گمراهان آشکار می‌شود.

92. 92

    وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

    Wa qeela lahum aina maa kuntum ta'budoon

    و به آنان گفته می‌شود: «[اکنون] کجا هستند آنچه عبادت می‌کردید

93. 93

    مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ

    Min doonil laahi hal yansuroonakum aw yantasiroon

    به جای الله؟ آیا [آنها در برابر عذاب الهی] شما را یاری می‌کنند یا [حتی خود] را یاری می‌دهند؟»

94. 94

    فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ

    Fakubkiboo feehaa hum walghaawoon

    پس، آنها [= معبودان باطل] همراه گمراهان در آن [آتش مهیب] افکنده می‌شوند.

95. 95

    وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ

    Wa junoodu Ibleesa ajma'oon

    و [همراه] تمام لشکریان ابلیس.

96. 96

    قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

    Qaaloo wa hum feehaa yakkhtasimoon

    در آنجا [مشرکان] در حال ستیز [با معبودان باطل] می‌گویند:

97. 97

    تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ

    Tallaahi in kunnaa lafee dalaalim mubeen

    «به الله سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم.

98. 98

    إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

    Iz nusawweekum bi Rabbil 'aalameen

    آنگاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌دانستیم.

99. 99

    وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ

    Wa maaa adallanaaa illal mujrimoon

    و ما را کسی جز مجرمان گمراه نکرد.

100. 100

     فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

     Famaa lanaa min shaa fi'een

     [اکنون] نه هیچ شفاعتگری داریم

101. 101

     وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ

     Wa laa sadeeqin hameem

     و نه هیچ دوست مهربانی.

102. 102

     فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

     Falaw anna lanaa karratan fanakoona minal mu'mineen

     کاش بازگشتی [به دنیا] داشتیم و در زمرۀ مؤمنان قرار می‌گرفتیم».

103. 103

     إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

     Inna fee zaalika la Aayatanw wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

     قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند.

104. 104

     وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

     Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

     و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

105. 105

     كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ

     Kazzabat qawmu Noohinil Mursaleen

     قوم نوح، پیامبران را دروغگو انگاشتند.

106. 106

     إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

     Iz qaala lahum akhoohum Noohun alaa tattaqoon

     آنگاه که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

107. 107

     إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

     Innee lakum Rasoolun ameen

     به راستی، من پیامبری امین برایتان هستم؛

108. 108

     فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

     Fattaqullaaha wa atee'oon

     پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

109. 109

     وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

     Wa maaa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

     و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است؛

110. 110

     فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

     Fattaqul laaha wa atee'oon

     پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید».

111. 111

     ۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ

     Qaalooo anu'minu laka wattaba 'akal arzaloon

     آنان گفتند: «آیا به تو ایمان بیاوریم در حالی که [فقط] فرومایگان از تو پیروی کرده‌اند؟»

112. 112

     قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ

     Qaala wa maa 'ilmee bimaa kaanoo ya'maloon

     [نوح] گفت: «من به آنچه آنان [در گذشته] می‌کردند چه دانشی دارم؟

113. 113

     إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ

     In hisaabuhum illaa 'alaa Rabbee law tash'uroon

     حساب آنان تنها با پروردگار من است. اگر می‌فهمید [چنین سخن گزافی نگویید].

114. 114

     وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ

     Wa maaa ana bitaaridil mu'mineen

     و من [هرگز] مؤمنان را طرد نمی‌کنم.

115. 115

     إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ

     In ana illaa nazeerum mubeen

     من جز بیم‌دهنده‌ای آشکار نیستم».

116. 116

     قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ

     Qaaloo la'il lam tantahi yaa Noohu latakoonanna minal marjoomeen

     آنان گفتند: «ای نوح، اگر [از دعوتت] دست برنداری، قطعاً سنگسار می‌شوی».

117. 117

     قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ

     Qaala Rabbi inna qawmee kazzaboon

     او گفت: «پروردگارا، قومم مرا دروغگو انگاشتند؛

118. 118

     فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

     Faftab bainee wa bai nahum fat hanw wa najjinee wa mam ma'iya minal mu'mineen

     پس میان من و آنان داوری کن و من و مؤمنانی را که همراهم هستند نجات بده».

119. 119

     فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

     Fa anjainaahu wa mamma'ahoo fil fulkil mashhoon

     او و افرادی را که همراهش بودند، در [آن] کشتیِ آکنده [از انسان و حیوان و کالا] نجات دادیم

120. 120

     ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ

     Summa aghraqnaa ba'dul baaqeen

     و باقی‌ماندگان را غرق کردیم.

121. 121

     إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

     Inna fee zaalika la Aayaah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

     قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و[لی] بیشتر آنان مؤمن نبودند.

122. 122

     وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

     Wa inna Rabbaka la huwal 'Azeezur Raheem

     و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیر مهربان است.

123. 123

     كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ

     Kazzabat 'Aadunil mursaleen

     [قوم] عاد [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.

124. 124

     إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

     Iz qaala lahum akhoohum Hoodun alaa tattaqoon

     آنگاه که برادرشان هود به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟»

125. 125

     إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

     Innee lakum Rasoolun ameen

     به راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.

126. 126

     فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

     Fattaqullaaha wa atee'oon

     پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

127. 127

     وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

     Wa maa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

     و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.

128. 128

     أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ

     Atabnoona bikulli ree'in aayatan ta'basoon

     آیا بر هر مکان بلندی، بنایی برافراشته می‌سازید [و در آن] بیهوده‌کاری می‌کنید؟!

129. 129

     وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

     Wa tattakhizoona masaani'a la'allakum takhludoon

     و قصرها و قلعه‌هایی محکم و استوار بنا می‌کنید؛ گویی [در دنیا] جاودانید.

130. 130

     وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

     Wa izaa batashtum batashtum jabbaareen

     و چون [به کسی] حمله‌ور می‌شوید، [بی‌رحم و] ظالمانه حمله می‌کنید.

131. 131

     فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

     Fattaqul laaha wa atee'oon

     از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

132. 132

     وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ

     Wattaqul lazeee amad dakum bimaa ta'lamoon

     و از ذاتی پروا کنید که [نعمت‌هایی چنان فراوان] به شما عطا کرده است که خود، [آنها را بهتر] می‌دانید.

133. 133

     أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ

     Amaddakum bi an'aa minw wa baneen

     او به شما چهارپایان و فرزندان [بسیار] عطا کرده است

134. 134

     وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ

     Wa jannaatinw wa 'uyoon

     و باغ‌ها و چشمه‌سارها.

135. 135

     إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ

     Innee akhaafu 'alaikum 'azaaba Yawmin 'azeem

     به راستی که من از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم».

136. 136

     قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ

     Qaaloo sawaaa'un 'alainaaa awa 'azta am lam takum minal waa'izeen

     آنان گفتند: «چه ما را پند بدهی یا ندهی، برایمان یکسان است [و از تو اطاعت نمی‌کنیم].

137. 137

     إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ

     In haazaaa illaa khuluqul awwaleen

     این [آیینِ ما، همان] روش پیشینیان است

138. 138

     وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

     Wa maa nahnu bimu 'azzabeen

     و ما [هرگز] عذاب نخواهیم شد».

139. 139

     فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

     Fakazzaboohu fa ahlaknaahum; inna fee zaalika la aayah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

     آنان هود را دروغگو انگاشتند؛ ما [نیز] هلاکشان کردیم. قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.

140. 140

     وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

     Wa inna Rabbaka la huwal 'Azeezur Raheem

     و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

141. 141

     كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ

     Kazzabat Samoodul mursaleen

     [قوم] ثمود پیامبران را دروغگو انگاشتند.

142. 142

     إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

     Iz qaala lahum akhoohum Saalihun alaa tattaqoon

     آنگاه که برادرشان صالح به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

143. 143

     إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

     Innee lakum Rasoolun ameen

     به راستی، من پیامبری امین برایتان هستم.

144. 144

     فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

     Fattaqul laaha wa atee'oon

     پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

145. 145

     وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

     Wa maaa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

     و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.

146. 146

     أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ

     Atutrakoona fee maa haahunnaaa aamineen

     آیا [می‌پندارید که] شما را در این نعمت‌هایی که اینجاست آسوده رها می‌کنند؟

147. 147

     فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ

     Fee jannaatinw wa 'uyoon

     در [این] باغ‌ها و چشمه‌سارها

148. 148

     وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ

     Wa zuroo inw wa nakhlin tal 'uhaa hadeem

     و [در کنار این] کشتزارها و نخل‌هایی که میوه‌هایش نرم و رسیده است؟

149. 149

     وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ

     Wa tanhitoona minal jibaali buyootan faariheen

     و [سرمست و] ماهرانه از کوه‌ها [برای خود] خانه‌هایی می‌تراشید.

150. 150

     فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

     Fattaqul laaha wa atee'oon

     از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

151. 151

     وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ

     Wa laa tutee'ooo amral musrifeen

     و از اسرافکاران [گناهکار] پیروی نکنید.

152. 152

     ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

     Allazeena yufsidoona fil ardi wa laa yuslihoon

     [همان] کسانی که در زمین به فساد می‌پردازند و [خویشتن را] اصلاح نمی‌کنند».

153. 153

     قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ

     Qaalooo innamaa anta minal musahhareen

     آنان گفتند: «[ای صالح،] جز این نیست که تو جادوشده‌ای.

154. 154

     مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

     Maaa anta illaa basharum mislunaa faati bi Aayatin in kunta minas saadiqeen

     تو جز بشری همانند ما نیستی؛ پس اگر راست می‌گویی، نشانه‌ای [بر پیامبری‌ات] بیاور».

155. 155

     قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ

     Qaala haazihee naaqatul lahaa shirbunw w alakum shirbu yawmim ma'loom

     [صالح] گفت: «این ماده شتری است که سهمی از آب [چشمه] دارد و [روزهای معیّنی نیز] شما سهمی از آب دارید.

156. 156

     وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ

     Wa laa tamassoohaa bisooo'in fa yaakhuzakum 'azaabu Yawmin 'Azeem

     پس [کمترین] آزاری به آن نرسانید که عذابِ روزی بزرگ شما را فرامی‌گیرد».

157. 157

     فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ

     Fa'aqaroohaa fa asbahoo naadimeen

     اما آن را پَی کردند و [از کردۀ خود] پشیمان شدند.

158. 158

     فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

     Fa akhazahumul 'azaab; inna fee zaalika la Aayah; wa maa kaana aksaruhum m'mineen

     پس عذاب [الهی] آنان را فروگرفت. بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.

159. 159

     وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

     Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

     و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

160. 160

     كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ

     kazzabat qawmu Lootinil mursaleen

     قوم لوط [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.

161. 161

     إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

     Iz qaala lahum akhoohum Lootun alaa tattaqoon

     آنگاه که برادرشان لوط به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

162. 162

     إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

     Innee lakum rasoolun ameen

     به راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.

163. 163

     فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

     Fattaqul laaha wa atee'oon

     پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

164. 164

     وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

     Wa maaa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

     و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.

165. 165

     أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ

     Ataatoonaz zukraana minal 'aalameen

     آیا از میان جهانیان، با مردان می‌آمیزید

166. 166

     وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ

     Wa tazaroona maa khalaqa lakum Rabbukum min azwaajikum; bal antum qawmun 'aadoon

     و همسرانی را که پروردگارتان برایتان آفریده است رها می‌کنید؟! بلکه شما گروهی متجاوزید.

167. 167

     قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ

     Qaloo la'il lam tantahi yaa Lootu latakoonanna minal mukhrajeen

     آنان گفتند: «ای لوط، اگر [از این امر و نهی] دست بر نداری، قطعاً [از شهر] اخراج می‌شوی».

168. 168

     قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ

     Qaala innee li'amalikum minal qaaleen

     [لوط] گفت: «من دشمن [سرسخت] این کارتان هستم.

169. 169

     رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ

     Rabbi najjjinee wa ahlee mimmmaa ya'maloon

     پروردگارا، من و خانواده‌ام را از [عاقبت] آنچه [اینها] انجام می‌دهند نجات ده».

170. 170

     فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

     Fanajjainaahu wa ahlahooo ajma'een

     ما او و همۀ خانواده‌اش را نجات دادیم

171. 171

     إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ

     Illaa 'ajoozan filghaabireen

     مگر پیرزنی که در میان بازماندگان [در عذاب] بود.

172. 172

     ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ

     Summa dammarnal aa khareen

     سپس دیگران را نابود کردیم

173. 173

     وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ

     Wa amtarnaa 'alaihim mataran fasaaa'a matarul munzareen

     و بارانی [از سنگ] بر آنان باراندیم؛ و بارانِ بیم‌داده‌شدگان چه بد بود!

174. 174

     إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

     Inna fee zaalika la Aayah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

     بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.

175. 175

     وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

     Wa inna Rabbaka la Huwal 'Azeezur Raheem

     و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

176. 176

     كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ

     Kazzaba As haabul Aykatil mursaleen

     اصحاب اَیکه [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.

177. 177

     إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

     Iz qaala lahum Shu'aybun alaa tattaqoon

     آنگاه که شعیب به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

178. 178

     إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ

     Innee lakum Rasoolun ameen

     به‌راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.

179. 179

     فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

     Fattaqul laaha wa atee'oon

     پس از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

180. 180

     وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

     Wa maaa as'alukum 'alaihi min ajrin in ajriya illaa 'alaa Rabbil 'aalameen

     و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.

181. 181

     ۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ

     Awful kaila wa laa takoonoo minal mukhsireen

     پیمانه را تمام بدهید و کم‌فروشی نکنید.

182. 182

     وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ

     Wa zinoo bilqistaasil mustaqeem

     و با ترازوی درست وزن کنید.

183. 183

     وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

     Wa laa tabkhasun naasa ashyaaa 'ahum wa laa ta'saw fil ardi mufsideen

     و کالای مردم را کم ندهید [و حقشان را ضایع نکنید] و در زمین به فساد [و تباهی] نکوشید.

184. 184

     وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ

     Wattaqul lazee khalaqakum waljibillatal awwaleen

     و از ذاتی که شما و امت‌های پیشین را آفرید پروا کنید».

185. 185

     قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ

     Qaalooo innamaa anta minal musahhareen

     آنان گفتند: «[ای شعیب،] جز این نیست که تو جادوشده‌ای.

186. 186

     وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ

     Wa maaa anta illaa basharum mislunaa wa innazunnuka laminal kaazibeen

     تو جز بشری همانند ما نیستی و ما تو را دروغگو می‌پنداریم.

187. 187

     فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

     Fa asqit 'alainaa kisafam minas samaaa'i in kunta minas saadiqeen

     اگر راست می‌گویی، پاره‌هایی از آسمان را بر [سر] ما بینداز».

188. 188

     قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ

     Qaala Rabbeee a'lamu bimaa ta'maloon

     [شعیب] گفت: «پروردگارم به آنچه می‌کنید داناتر است».

189. 189

     فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

     Fakazzaboohu fa akhazahum 'azaabu Yawmiz zullah; innahoo kaana 'azaaba Yawmin 'Azeem

     او را دروغگو انگاشتند و عذابِ روزِ ابر [آتشبار] آنان را فراگرفت. به راستی که آن [بارانِ آتش،] عذاب روزی هولناک بود.

190. 190

     إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

     Inna fee zaalika la Aayah; wa maa kaana aksaruhum mu'mineen

     بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.

191. 191

     وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

     Wa inna Rabbaka la huwal 'Azeezur Raheem

     و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.

192. 192

     وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

     Wa innahoo latanzeelu Rabbil 'aalameen

     و به راستی [این] قرآن فروفرستادۀ پروردگار جهانیان است.

193. 193

     نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ

     Nazala bihir Roohul Ameen

     روح الامین [= جبرئیل] آن را فرود آورده است.

194. 194

     عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ

     'Alaa qalbika litakoona minal munzireen

     بر قلب تو [نازل کرده است] تا بیم‌دهنده باشی.

195. 195

     بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ

     Bilisaanin 'Arabiyyim mubeen

     [قرآن را] به زبان عربی روشن [نازل نمود].

196. 196

     وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ

     Wa innahoo lafee Zuburil awwaleen

     و بی‌تردید، [بشارت نزولِ] آن، در کتاب‌های پیشینیان [نیز آمده] است.

197. 197

     أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

     Awalam yakul lahum Aayatan ai ya'lamahoo 'ulamaaa'u Baneee Israaa'eel

     آیا همین نشانه برایشان کافی نیست که علمای بنی‌اسرائیل از [حقیقتِ] قرآن آگاهند؟

198. 198

     وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ

     Wa law nazzalnaahu 'alaa ba'dil a'jameen

     و اگر آن را بر بعضی از غیر عرب‌ها نازل می‌کردیم

199. 199

     فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ

     Faqara ahoo 'alaihim maa kaanoo bihee mu'mineen

     و [پیامبر،] آن را برایشان می‌خواند، به آن ایمان نمی‌آوردند.

200. 200

     كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ

     Kazaalika salaknaahu fee quloobil mujrimeen

     [آری،] این گونه آن [کفر و تکذیب] را در دل‌های گناهکاران جای دادیم.

201. 201

     لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ

     Laa yu'minoona bihee hattaa yarawul 'azaabal aleem

     اما به آن ایمان نمی‌آورند تا آنگاه که عذاب دردناک را ببینند.

202. 202

     فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

     Fayaatiyahum baghtatanw wa hum laa yash'uroon

     ناگهان در حالی که بی‌خبرند، به سراغشان می‌آید.

203. 203

     فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ

     Fa yaqooloo hal nahnu munzaroon

     [در آن حال] می‌گویند: «آیا مهلتی [برای توبه] خواهیم داشت؟»

204. 204

     أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

     Aafabi 'azaabinaa yasta'jiloon

     آیا آنان عذاب ما را به شتاب خواستارند؟

205. 205

     أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ

     Aara'aita im matta'naahum sineen

     آیا دانستی که اگر آنان را سال‌ها [از زندگی دنیا] بهره‌مند سازیم

206. 206

     ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ

     Summa jaaa'ahum maa kaanoo yoo'adoon

     سپس آنچه که به آنان وعده داده شده است به سراغشان بیاید

207. 207

     مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ

     Maaa aghnaaa 'anhum maa kaanoo yumaatoo'oon

     این بهره‌مندی‌شان [از دنیا، در هنگام عذاب] سودی برایشان نخواهد داشت؟

208. 208

     وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

     Wa maaa ahlaknaa min qaryatin illaa lahaa munziroon

     و ما [ساکنان] هیچ شهری را هلاک نکردیم مگر اینکه هشداردهندگانی [از پیامبران] داشتند.

209. 209

     ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

     Zikraa wa maa kunnaa zaalimeen

     تا آنان را پند دهند؛ و ما هرگز ستمکار نبوده‌ایم [که اتمام حجت نکنیم].

210. 210

     وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ

     Wa maa tanazzalat bihish Shayaateen

     و این قرآن را شیاطین نازل نکرده‌اند.

211. 211

     وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ

     Wa maa yambaghee lahum wa maa yastatee'oon

     آنان نه درخورِ این کارند و نه توانش را دارند.

212. 212

     إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ

     Innahum 'anis sam'i lama'zooloon

     بی‌تردید، آنان از شنیدن [وحی] منع شده‌اند.

213. 213

     فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ

     Falaa tad'u ma'al laahi ilaahan aakhara fatakoona minal mu'azzabeen

     پس [ای پیامبر،] هیچ معبودی را با الله مخوان، که عذاب خواهی شد.

214. 214

     وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ

     Wa anzir 'asheeratakal aqrabeen

     و خویشاوندان نزدیکت را [از عذاب الهی] بیم ده.

215. 215

     وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

     Wakhfid janaahaka limanit taba 'aka minal mu'mineen

     و با مؤمنانی که از تو پیروی کرده‌اند، مهربان [و فروتن] باش.

216. 216

     فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ

     Fa in asawka faqul innee bareee'um mimmmaa ta'maloon

     اگر از [فرمان] تو سرپیچی کردند، بگو: «به راستی، من از آنچه می‌کنید بیزارم».

217. 217

     وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

     Wa tawakkal alal 'Azeezir Raheem

     و بر [الله] شکست‌ناپذیرِ مهربان توکل کن.

218. 218

     ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ

     Allazee yaraaka heena taqoom

     همان ذاتی که چون [برای عبادت] برمی‌خیزی، تو را می‌بیند.

219. 219

     وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ

     Wa taqallubaka fis saajideen

     و حرکت [و نشست و برخاستِ] تو را میان سجده‌کنندگان [می‌نگرد].

220. 220

     إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

     Innahoo Huwas Samee'ul 'Aleem

     بی‌تردید، او همان شنوای داناست.

221. 221

     هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ

     Hal unabbi'ukum 'alaa man tanazzalush Shayaateen

     آیا به شما خبر دهم که شیاطین بر چه کسی نازل می‌شوند؟

222. 222

     تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ

     Tanazzalu 'alaa kulli affaakin aseem

     بر هر دروغ‌پرداز گنه‌پیشه نازل می‌شوند.

223. 223

     يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ

     Yulqoonas sam'a wa aksaruhum aaziboon

     آنان شنیده‌ها[یی را که دزدانه از ملکوت گوش داده‌اند، به جادوگران و فال‌گیران] القا می‌کنند و بیشتر آنان دروغگو هستند.

224. 224

     وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ

     Washshu 'araaa'u yattabi 'uhumul ghaawoon

     و [محمد شاعر نیست؛ زیرا] شاعران را گمراهان پیروی می‌کنند.

225. 225

     أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ

     Alam tara annahum fee kulli waadiny yaheemoon

     آیا ندیدی که آنان در هر لغو و بیهوده‌ای [حیران و] سرگشته‌اند؟

226. 226

     وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ

     Wa annahum yaqooloona ma laa yaf'aloon

     و چیزی را می‌گویند که [خود به آن اعتقاد ندارند و] عمل نمی‌کنند؟

227. 227

     إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ

     Illal lazeena aamanoo w a'amilus saalihaati wa zakarul laaha kaseeranw wantasaroo mim ba'di maa zulimoo; wa saya'lamul lazeena zalamooo aiya munqalbiny yanqaliboon

     مگر کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند و الله را بسیار یاد کرده‌اند و پس از آنکه ستم دیدند، انتقام گرفتند [و با شعر خود از اسلام و رسول الله و مسلمانان دفاع نمودند]؛ و کسانی که ستم کردند، به زودی خواهند دانست به چه بازگشتگاهی بازمی‌گردند.

ترجمه: مرکز ترجمهٔ رواد (1.1.3) · QuranEnc.com